58

T. LI VIT [V. C. 197 .A.C. 555.]

bus instinctus furiis Tarquinius circumire et pren-sare, minorum maxime gentium, Patres; admonerepaterni beneticii, ac pro eö gratiam repetere; alli-cere donis iuvenes: tum de se ingentia polliccndo,tum regis eriminibus Omnibus locis crescere. Postre-1110, ut iam agendae rei tempus visum est, stipatusagmine armatoruni, in foruin irrupit: inde, Omnibusperculsis pavore, in regia sede pro curia sedens, Pa-tres in curiam per praeconem ad regem Tarquiniumcitari iussit, Convenere extemplo, alii iam ante adhoc praeparati, aliimetu, ne non renissc fraudi es-set, noritate ac miraculo attoniti, et iam de Servioactum rati. Ibi Tarquinius, maledicta ab stirpe ul-tima orsus; Servum, servaque natum, post mortemindignam parentis sui, non interregno, ut unten, inito,non comitiis hnbilis, non per suffragium populi, nonauctoribus Patribus, muliebri dono regnum occupasse.Ila nalum, ila creatum regem, fautorem infimi gcne-rishominum, ex quoipsesit, odio alienac honeslatisereplian primoribus agrum sordidissimo cuique divi-sisse: omnia onera, quae communia quondam fuerint,inclinasse in primäres civitatis: inslituisse censum, utinsignis ad invidiam locupleiiorum fortuna esset, etparata, unde, ubi vellet, egentissimis largirelur.

XI.VIII. Iluic orationi Sen ilis quum intervenis-set, trepido nuntio cxcitatus, extemplo a restibulocuriae magna voce, Quid hoc, inquit, Tarquini, reiest? qua tu audacia me vivo vocare ausus es Patres?aut in sede considere mea? Quum ille ferociter adhaec, Se palris sui teuere sedem, multo, quam servum,potiorem ßliiim regis regni hcredcm: salis illum diuper licentiam eludentem insultasse dominis; clamorab utriusque fautoribus oritur, et concursus populifiebat in curiam: apparebatque regnaturum, qui vi-cisset. Tum Tarquinius, necessitate iam ipsa co-gente ultima audcre, multo et aetate ct viribus vali-