1. CAP. 46. 47. [V. C. 197 . A. C. 555.] 57

viro ad fratrem, de sorore ad yirum; et se rcctiusviduam, et illum coelibem futurum fuisse contende-re, quam cum impari iungi,ut elauguescendum alieuaignavia esset. vSisibieum, quo digna esset, dii de-dissent yirum, domi se propediem yisuram regmimfuisse, quod apud patrcm yidcat. Celeriter adole-scejitcm suae temeritatis implet. Lucius Tarquiniuset Tullia minor prope coutinuatis funeribus quumdomos yacuas noyo matrimonio fecissent, iungunturnuptiis, magis non prohibente Seryio, quam appro-bante.

XLVII. Tum vero in dies infcstiorTullii seneetus,infestius coepit regnuni esse. Iam enim ab sceleread aliud spectare midier scelus: nccnocte, nee in-terdiu yirum conquiescere pati, ne gratuita praeter-ita parricidia essent. Hon sibi de fuisse, cui nuptadicerclur, nec cum quo lacila serviret: defuisse, qui seregno dignum putaret: qui meminisset, se esse PriseiTarquinii fllium ; qui habere, quam sperare, regnunimailet. Situises, cui nuptam esse me arbilror , etvir um et regem appello: sin minus, eo nunc peius mu-lata esl res, quod istic cum ignavia est scelus. Quinaccingeris? Hon tibi ab Corinlho, nec ab Tarquiniis,utpatrituo, peregrina regna maliri necesse est. Diilepenalespalriique, et patris imago, et domus regia,et in domo regale solium, et nomen Tarquinium creatvocatque regem. Aut si ad Itaec parum est animi,quid frustraris civitalem? quid te ul regium iuvenemco.nspici sinis? Facesse hinc Tarquinios, aut Corin-thum. Devolvere retro ad slirpem, fratri similior,quam patri. His aliisque increpando iuyenem insti-gat, nec conquiescere ipsapotest: si, quumTanaquil,peregrina mulier-, tantum moliri potuisset animo,ut duo continua regna yiro, ac deinceps genero, de-disset; ipsa, regio semine orta, null um momentumin dando adimendoque regno faceret. llis muliebri-