XV

P R A E F A T I O.

„aerc exprcssum cum orbe crudito communicavit„Dralcenborchius in Tomo septimo et ultimo edi-„tionis Drakenborcliianae, (jui complcxus est ap-„paratum Livianum, p. 12. Scilicet saeviit iam olim„Caius Imperator in scripta et imagincs magni lii-„storici, Suetonio teste in yita Calig. c. 34. Nil mi-„rum igitur, vera vultus eius lineamenta illo iam„tempore abolita paullatim intercidisse. Caput Li-„vii, quod vulgo editionibus eius praeligitur, e Pa-„tavino illo prodiisse, conscntaneum est; id quod„facilc apparebit Omnibus, quibus liaec inter se com-„parare otium est. Enimvero fabulosa esse et com-„mentitia, quae de corpore Livii ad aedem sacrarn„St. lustinae incunte saeculo quinto decimo inca-„psa plumbea reperto et de inscriptionibus Ilomae„repertis passim commemorantur, nemo cmunctio-„ris naris liodie dubitat et dubiummovitiam Ursa-„lus in Monumentis Patavinis p. 21). Venditent Pa-„tavini civem suum et magnifica de monumentis„eius verba faciant. Sed liaec omnia in controver-„siam vocari posse, monuit iam Keysslerus noster„incunte saeculo octavo decimo in dcscriptioncpe-„regrinationis suac bonae frugisplcnissima, Neue-„s te Reisen durch Deutschland—Italien u.s.w.„( editionis novae a Schützio adornatae Hannove-„rae, 1751.) p. lOöö. ut recentiores peregrinatores„usque ad Thierschium V. C. silentio praetermit-„tam. Circumspiciendum tarnen nobis fuit caput„qualccunque Livii, quum Taucbnitius, redemptor„huius editionis honcstissimus ct de re librariaper„universam Germaniam inunobilibus literarum for-„mis meritissiiuus, editionem pararet uno volumi-„ne forrnis quaternis omnes magni historicilibros,