XIV

PRAEFATIO.

rum fragmentorum editoribus practermissum, quiad Livii librum centesimum quintum rcfcrcndusesse videtur. Dcniquc, ne quid in bocopcrc desidc-raretur, index rcrum inemorabilium, quae LiviiHistoriarum libris continentur, iussu Tauchnitzii,redemptoris honestissimi, ex editione Bipontinaadicctus cst; ita tarnen, ut, omissis iis, quae adFreinshcmii Supplementa pertinent, non solumplerisquc Livii locis a me vel corrcctis vel supple-tis acconimodaretur, sed etiam, quurn multis illelaboret vitiis, passim emendarctur.

Cetcrum insigne maioris editionis ornamentumest Livii imago, de qua Boetligerus clegantissimus,cui iilam referimus acceptam, haec docte, ut so-ict, et copiose commentatus est atque praefationinostrae subiungi iussit:

„Livii imago nuin exstet adhuc ab antiquitate„nobis tvadita, iure in dubium vocatuni est a saga-„cissimis antiquorum monumentorum indagatori-„bus. Nee egregius talium rerum arbiter, Viscon-,,tius , et qui Iconologiam Romanam eins operi ad-„(lidit, quum fatis intcrceptus tclam inclioatam per-„texere non potuisset Ennius Quirinus Viscon-„ tius , Mongez , in bis dignosccndis et explorandis„acutissimus, ausi sunt in splendidissimo opere,„cui titulus praefigitur: Iconologie Grecque etllo-„maine, Livii caput aere exprimere. Sed figura-„tur tarnen ubique, nee Patavii, ubi in curia monu-„mentum illi cxstructum cst multa arte et caclatu-„ra affabre compositum, vultus eius marmorc cx-„pressus desideratur. Imminct cenotaphio, quod

uum Fragment! Liviani ex cortice Vaticano eruti, Tom. I. }>. Ö6.sqq. ertitionis nostrae maioris.