221

i

X. LIVII [U. C.58i. A. C. 171. ]

aquarum difficultatem, quae inter Sycurium ct Cra-nona est, stativa haberent; repente prima luce inimminentibus tumulis equitatus regius cum levi ar-matura r isus ingentem tumultum fecit. Pridie permeridiem profecti ab Sycurio erant: peditum agmensub luce reliquerant in proxima planitie. Stetitpaul-lisper in tumulis, elici posse ratus ad equestre certa-men Romanos. Qui postquam nihil movebant, equi-tem mittit, qui pedites referre ad Sycurium signa iu-beret: ipse mox insecutus. Romani equites, modicointervallo sequentes, sicubi sparsos ac dissipatos in-vadere possent, postquam confertos abire, signaatque ordines servantes, viderunt, et ipsi in castraredeunt.

LXV. Inde, offensus longinquitate itineris, rexad Mopselunt castra movit: et Romani, demessisCranonis segetibus, in Phalannaeum agrum trans-eunt. ibi quum ex transfuga cognosset rex, sine ulloannato praesidio passim vagantes per agros Roma-nos metere, cum mille equitibus, duobus millibusThracum et Cretensium profectus, quum, quantumaccelerare poterat, effuso agmine isset, improvisoaggressus est Romanos, luncta vehicula, pleraqueonusta, mille admodum capiuntur, sexcenti fermehomines. Praedam custodiendam tlucendamque incastra trecentis Cretensium dedit. Ipse, revocato abeffusa caede equite et reliquis peditum, ducit ad pro-ximum praesidium, ratus haud magno certamine op-primi posse. L. Pompeius tribunus militum prae-erat,qui perculsos milites repentino hostium adventuin propinquum tumulum recepit, loci se praesidio,quia numero et viribus impar erat, defensurus. Ibiquum in orbem milites coegisset , ut densatis scutis'ab ictu sagittarum et iaculorum sese tuerentur, Per-seus, circumdato armatis tumulo, alios ascensum un-dique tentare iubet, et cominus proelium conserere-