L i is. XUI. Cap. 47. [U.C.58i. A.C. 171

.] AUJ

porluna loca praeoccupari ante ab eo potuerint, quamexercitas in Graeciam traiicerctur. Spatio autemindutiarum sumpto, venturum illum nihilo paratio-rem; Romanos omnibus instructiores rebus coepturosbellum. Boeotorum quoque se concilium arte distraxis-se, ne coniungi amplius ullo consensu Macedonibuspossent. Ilaec, ut summa ratione acta, magna parssenatus approbabat: veteres et moris antiqui memo-res negabant, se in ea legatione Romanas agnoscereartes. Non per insidias et nocturna proelia, nec simu-latam fugam improvisosque ad incautum hostem re-ditus, nec ut astu magis, quam vera virtute,gloriaren-tur, bella maiores gessisse. Indicere prius, quam ge-rere,solitos bella ; denuntiare eliaminier dum pugnam,et locum finire, in quo dimicaturi essent . Eadem fideindicatam Pyrrho regi medicum, vitae eius insidian-tern: eadem Faliscis vinctum traditum proditorem li-berorum. Legis haec Romanae esse, non versutiarumPunicarum, neque calliditatis Graecae: apud quosfallere hostem, quam vi superare, gloriosius fuerit.Interdum in praesens tempus plus profici dolo, quamvirtute: sed eius demum animum in perpetuum vinci,cui confessio expressa sit, se neque art e, neque casu,sedcollalis cominus viribus, iusto ac pio bello esse supera-tum. Haec seniores, quibus nova haec minus place-bat sapientia. Vicit tamen ea pars senatus, cui po-tior utilis, quam honesti, cura erat, ut comprobare-tur prior legatio Marcii, et eodem rursus in Graec iamcum quinqueremibus remitteretur, iubereturque ce-tera, uti e republica maxime r isum esset, agere. A.quoque Atilium miserunt ad occupandam Larissamin Thessalia, timentes, ne, si indutiarum dies exis-set, Perseus, praesidio eo misso, caput Thessaliae inpotestate haberet. Duo millia peditum Atilius abCn. Sicinio accipere ad eam rem agendam iussus: etP. Lentulo, qui ex Achaia redierat, trecenti milites