108 T. LIVII [U. C.58i. A. C. i 7 i.]

possunt? Dolopes a te ipso evastati sunt. Eumenesrex, ab Iloma quum in regnum rediret, prope ut victi-ma Delphis in sacrato loco ante aras mactatus, queminsimulet, piget referre. Quae hospes Brundisiumocculta facinora indicet, certum habeo, et scripta tibiomnia ab Roma esse, et legatos tuos renuntiasse. Haecne dicerentur a me, uno modo vitare potuisti, nonquaerendo, quam ob causam exercitus in Macedoniamtraiicerentur, aut praesidia in sociorum urbes mit-teremus. Quaerenti tibi superbius tacuissemus,quam vera respondimus. Equidem pro paterno no-stro hospitio faveo orationi tuae, cl opto, ut aliquammihi materiem praebeas agendae tuae apud senatumcausae.

XLiI. Ad ea rex: Bonam causam, si apud indicetaequos ageretur, apud eosdem et accusatores cl iitiii-res agam. Eorum autem, quae obiccla sunt mihi, par-tim ea sunt, quibus nescio an gloriari debeam; par-tim, quae fateri non erubescam ; parlim, quae verbooblecta verbo negare sit. Quid enim, si legibus vestrishodie reus sim, aut index Brundisinus, aut Euntemmihi obiiciat, ut accusare potius vere, quam convicia-ri, videantur? Scilicet, nec Eumenes, quum tam mul-tis gravis publice ac privatim sit, alium, quam me,inimicum habuit: neque ego potiorem quemquam ndministeria facinorum, quam Rammium, quem nequeunquam ante videram, nec eram postea visurus, inve-nire potui. Et Thebanorum, quos naufragio perisseconstat, et Arlhetauri caedis mihi reddenda ratio est:in qua tamen nihil ultra obiicilur, quam interfectoreseius in regno exsulasse meo. Cuius conditionis ini-quitatem ita non sum recusaturus, si vos quoque acci-pitis, ut, quicunque exsules in Italiam aut Romam secontulerunt, his facinorum, propter quae damnatisunt, auctores vos fuisse fateamini. Si hoc et vasrecusabilis, el omnes aliae gentes, ego quoque inter