122

T. LIVII [U.C. 58 o. A. 0 . 172.]

dine, quae vidissent, quaeque audissent. Vidisse seper omnes urbes Macedonum summa vi parari bellum.Quum ad regem pervenissent, per multos dies conve-niendi eius potestatem non factam: postremo, quumdesperato iam colloquio profecti essent, tum demum seex itinere revocatos, et ad eum introductos esse. Suaeorationis summam fuisse: Foedus, cum Philippoictum, cum ipso eo post mortem patris renovatum: inquo diserte prohiberi eum, extra fines arma efferre;prohiberi, socios populi Romani lacessere bello. Ex-posita deinde ab se ordine, quae ipsi nuper in senatuEumenem vera omnia et comperta referentem audis-sent. Samothracae praeterea per multos dies occul-tum consilium cum legationibus civitatium Asiae re-gem habuisse. Pro his iniuriis satisfieri, senatum ae-quum censere, reddique sibi res sociisque suis, quascontra ius foederis habeat. Regem ad ea primo accen-sum ira inclementer locutum, avaritiam superbiamqueRomanis obsidentem frequenter: quod alii super alioslegali venirent speculatum dicta faciaque sua, quodse ad nutum imperiumque eorum omnia dicere ac fa-cere aequum censerent. Postremo, inultum ac diu vo-ciferatum, revert i postero die iussisse; scriptum se re-sponsum dare velle. Tum ita sibi scriptum traditumesse: Foedus, cum patre ictum, ad se nihil pertinere.Id se renovari , non quia probaret, sed quia in novapossessione regni patienda omnia essent, passum. Ro-vum foedus si secum facere vellent, convenire prius deconditionibus debere; et, si in animum inducerent, utex aequo foedus fieret, et se visurum, quid sibi faciun-dum esset, et illos credere reipublicae consulturos.Atque ita se proripuisse, et summoveri e regia omnescoeptos. Tum se amicitiam et societatem renuntiasse.Qua voce eum accensum restitisse, atque voce clara de-nuntiasse sibi, ut triduo regni sui decederent finibus.Ita se profectos: nec sibi, aut venientibus, aut manen-