158

T. LIVII [U.C.5 7 8.A.C. i 7 4.]

Eodem anno tabula in aedem Matris Matutae cumindice hoc posita est: Ti. Sempronii Gracchi cojisu •Lis imperio auspicioque legio exercilusque populi ito+mani Sardiniam subegit. In ea provincia hostiumcaesa aul capta supra octoginta millia, liepublicafelicissime gesta, atque liberalis vectigalibus * resti-tutis , exercitum salvum atque incolumem plenissimumpraeda domum reportavit. Iterum triumphans in ur-bem Itomam rediit. Cuius rei ergo hanc tabulam do-num lovi dedit . Sardiniae insulae forma erat, atquein ea simulacra pugnarum picta. Munera gladiato-rum eo anno aliquot parva alia data; unum ante ce-tera insigne fuit T. Flaminini, quod mortis causa pa-tias sui, cum visceratione epuloque et ludis scenicis,quatriduum dedit. Magni tamen muneris ea summafuit, ut per triduum quattuor et septuagiuta homi-nes pugnarint.

[34.] Finis huius anni insignis est nova, eaque magni mn-raenti lege, quae non sine aliquo motu animorum agitata civita-tum exercuit. Hactenus feminas non minus, quam viros, ad he-reditates admitti ius fuerat. Inde liehat, ut illustrissimarumaaepe familiarum hona in alienas domos transfunderentur, ma-gno cum reipublicae damno, cuius interest clarorum nominumheredibus suppetere opes, quibus splendorem generis, onus aiio-qui magis, quam decus,tutari et exornare possint. Deinde etiam,quum crescentibus iam imperii opibus crescerent privatorumquoque divitiae, metus erat, ne pronior natura in luxum et ele-gantioris cultus affectationem muliebris animus, nactus ex af-fluentia opum cupiditatis irritamenta, in sumptus immodicos at-que in luxuriam prohiberetur, ac deinde a prisca fortasse sancti-tate descisceret, nec minor fieret morum, quam cultus, mutatioIlis incommodis obviam ire statuit Q. Voconius Saxa, tribunusplebis, tulitque ad populum: Nequis, qui post A. Postumium,Q. Pulvium censores census esset, heredem virginem, neve mu-lierem faceret: neve ulli virgini, vel mulier ii bona cuiusquamliceret 'hereditate percipere ultra centum millia sestertium ,Sed et cavendum quoque duxit Voconius, ne magnitudine lega-torum hereditates, quod fiebat interdum, exhauvirentur. Adio-cit igitur rogationi: JVe quis plu.s cuiquam legaret, quam ad he-redem heredesoc perveniret. Atque hoc quidem posterius legis