Nr. 1.
Arnold Zauwelgin, Rolkin von Odendorp und Johann von Mauenheim
pachten von der Stadt Köln deren Accise von der Ruthe auf zwei
Jahre für eine wöchentliche Abgabe von 59 Mark. —
1390, 2. Januar.
Allen luden, die desen brief solen syen of hoeren lesen. Wir 1390Arnolt Zauwelgyn, Roilkin van Odendorp ind Johan van Mauwenkeym,Bruyns siin, bürgere zo Coelne, doin kunt und bekennen oeverrnitzdesen brief, dat wir gepeicht ind gewiinnen hain weder die ersame,wyse herren richtere, scheffene, rait und andere bürgere der stat vanCoelne yre assyse van der vytsierroiden x ) mit allen gewoenligen nütze,vervalle ind upkomyngen, die danaf komen soilen ind moegeu, die up-zobüeren und zo heven in der maissen ind voigen, as man die upzo-lieven ind zo bfieren plach, doe sy die in yrre hant hadden, und asdat up yrre stede rentkameren cleerligen gescbreven steit, des sy unscopye haent doin geven, so wie wir die heven, büeren ind halden zweyiair lanck solen na eynander volgende, die angiengen des sevenind-zwentzichsten daigs in deme maende, den man zo latyne noempt de-cember, nyest leden na noynen, ind hain yn ind yrre stede vurschrevendarumb in guden truwen geloift und mit upgereckden vyngeren lyfligenzo den heiigen geswoiren, alle wechen umber up den gudestach zogeven, zo rychten ind zo betzalen up yrre stede rentkameren nuynind-vunftzich marcke yrre stede payementz, as zerzyt der betzalingen gengeind geve is, also doch, oft up eyngen gudestach alsulch hogezyde wereof vur unmoyssen off umb noit yrre stede yre rentmeistere zerzyt upder rentkameren dan nyet en syessen gelt zo heyven ind zo untfangen,dat wir asdan des anderen daegs, of so wanne alre yrste die rent-meystere syessen up der rentkameren gelt zo untfangen ind zo heven,dat vurschreven gelt gantz geven und betzalen solen, gelych wir gedainhaven seulden, of man up der rentkameren gesessen hedde gelt zountfangen, sonder damit zo doin weder unsen eyt vurschreven; ind sowar wir des nyet en deden, des nyet syn en moesse, dat wir asdanmeyneidich, truwelois ind sicherlois worden syn, ind man uns darvur
') Die virgula oder Weinruthe, womit der Inhalt eines Fasses gemessen wurde.Die Verordnung darüber Mscr. IV, 40, Nr. 27. Vgl. Rathspr. Nr. 3, F. 52.
vi. 1