369

que eiusdem domus religiosi fratres pro canonizatione beate Elyzabethapud dominum apostolicum laborarent et ille de veritate miraculorumplenius certificari vellet, precepit, ut tarn testes vite ibeate Elyzabethquam testes miraculorum eius diligenter examinarentur et iurati, que

e dicenda erant, dicerent*). Quod et factum est. Huic generali iuramentotertia et quarta interpretatio nominis sancte Elyzabeth congruere vi-dentur. Non solum 'Dei mei septima' sive 'Dei mei saturitas' 2 ), sedetiam 'Deus meus cognovit' 3 ) vel 'Dei mei iuramentum' 2 ) interpre-tatur. Veritatem, quam Deus sive in conversatione sive in miraculis

M famule sue cognovit, ut homines etiam cognoscere, idem credere pos-sent, necessitas exigebat, ut testimonia iuramento firmarentur. Hiisoccasione iuramenti insertis, ad omissa revertamur.

(21). Elyzabeth 4 ) ancilla quondam beate Elyzabeth lantgravieT lu r i in g i e, interrogata de vita et conversatione eiusdem beate Ely-

15 zabeth, iurata dixit, quod post assumptum habitum diu fuit cum ea etquod plurima bo'ha opera, misericordie SCilicet et humilitatis, viderit inilla. Que ad hospitium suum, in quo manebat, iuxta oppidum Mar-burg vocavit pauperiores, debiliores et infirmiores magisque devotos,quibus in propria persona ministrabat. Cibos cum ancillis Deo devotis

20 in habitu griseo preparabat et pauperibus in hospitio eius manentibusministrabat, balneis illos fovens et vestibus tegens. Quendam etiampuerulum monoculum scabiosum totum, quem in hospitali SUO tenebat,inter cetera multa humanitatis officia, que eidem exhibuit, etiam adrequisita nature sepius proprÜS manibus deportavit.

25 Yrmingardis 5 ) religiosa habitu griseo induta, ipsa quondam

ancilla beate Elyzabeth, de vita ipsius requisita, iurata respondit: Do-mina mea beata Elyzabeth semper habere consuevit pauperes in hospitio6U0 apud oppidum Marburg, postquam induerat habitum griseUm,quibus ministrabat per se, etiam extra hospitium proprium multis pre-

30 tium dans, ut pauperes procurarent. Occulte etiam anulos aureos etpepla serica et alia sua cleinodia vendere studuit, ut illorum pretiopauperes reficerentur. Recitavit et alia quedam magne nimis miseri-cordie opera ab Elyzabeth superius dicta, que replicare superfluum nonest, 'ut in ore duorum aut trium testium stet omne verbum' (Matlh.

26 quandoque ancilla A. — 32 nimie A.

x ) Auch diese Bemerkung über das persönliche Eingreifen des Land-grafen Xonrad in den Heiligsprechungsprozeß, das seiner auch sonstbezeugten Mitwirkung bei der Ueberbringung der zweiten Protokollean die Kurie entspricht (vgl. Huyskens, Quellenstudien S. 88 ff., 143 ff.),deutet auf eine gute Unterrichtung des Caesarius über die Vorgänge.

2 ) Vgl. oben S. 347 Anm. 2.

P) So später auch die Elisabeth-Vita der Legenda aurea c. 188 (ed.Graesse S. 752).

4 ) Huyskens, S. 127 (825).6 ) Eb. S. 128 (826),