157
Syagrium vero pro sua presumpcione morte multavit, ostendens quia,quisquis eam honoraverit, graciam Dei suamque habebit.
3 6 (111,16). De monacho su bin er so, per sanctamMariam ad vitam redeunte.
5 In quodam cenobio erat monachus quidam, secretarii functus officio.
Hie vero valde lubricus erat et demoniaco instinetuS spiritu aliquocienslibidinis urebatur estibus; tarnen Dei Genitricem non modiclim diligebatet transiens ante sanetum eius altare eam cum reverencia salutabatdicens: 'Ave Maria, gracia plena, Dominus teeum'. Adiacebat autem ipsi
10 cenobio fluvius, quem predictus frater transibat, quando ad explendamlibidinem et concupiscenciam suam pergebat. Quadam autem nocte.volens ire ad scelus assuetum, coram altari, ut solitus erat, sanctamMariam salutavit ac deinde ecclesie ianuatn aperiens ad prediefcumfluvium pervenit. Quem dum transire vcllet, a diabolo impulsus in eun-
lft dem cecidit et mox submersus ibidem interiit. Cuius animam mox rapuitmultitudo demonum, cupiens eam deferre in baratrum. Sed pietate Deiaffuerunt illic eciam angeli, ut anime illi possent aliquid ferre solacii.Quibus venientibus dixerunt demones contumaeibus verbis: „Ut quid hucadvenistis? Nichil in hac anima habetis, quoniam propter mala opera que
20 gessit iure concessa est nobis." Ad hec valde tristes saneti angeli, dumnon sufficienter haberent, quid boni operis proferrent pro anima, ecce!subito advenit saneta Dei Genitrix et liberali auetoritate dixit demonibusUlis: „Cur, nequissimi demones, hanc animam rapuistis?" Responde-runt: „Quia invenimus eam consummasse vitam in operibus malis". At
25 illa eis inquit: „Falsa sunt, que profertis; scio enim quia non alieubipergens, nisi primum me salutando a me licenciam aeeipiebat et rediens
similiter hoc faciebat. Quodsi ista michi contradixeritis, talem vimvobis faciemus, ut ponemus iudicium COl'am summO rege". Cumquehoc modo inter se altercarentur, placuit altissimo Domino pro meritis30 sue sanetissime matris, ut anima fratris rediret ad corpus, quatenuspenitenciam ageret de suis reatibus. Interea advenit tempus, quo fratresad persolvendos ymnos matutinales convocarentur. Et dum mora fieret
1 morti tradidit, ost. unumquemque eam honorantem gr. ipsius ac filiisui habiturum 2a; militavit für multavit und quisionis (so!) für quisquis 2b.— 11 Qu. itaque n. 2b. — 18 verbis: Ad quid 2a. — 28 ut ponamus 2a.
36. Aus dem Liber de miraculis Mariae c. 2 (Pez S. 308 und ed.Crane). Ward, Cat. of romances II 604,8. Little, Liber exemplorum Nr. 52.Scala celi des Joh. Gobii iunior f. 122v. Auch im Viaticum narrationumNr. 2 (s. oben S. 8 f.). Welter, Spec. laicorum Nr. 378. Hugo von Trimberg,a. a. O. Nr. 49. Enxemplos Nr. 198. Walter von Cluny, Mirac. b. Mariaec. 4 (Migne, Patr. Lat. 173, 1384). Gautier de Coincy (ed. Poquet)°P- 461. Klapper, Erzählungen des Mittelalters Nr. 170. R. Wilson Tryon,Miracles of Our Lady, Publ. of the Mod. Langu. Assoc. of AmericaXXXVIII (1923), 339. Anal. Boll. XLII 283. Fr. Ritter, Die Legende vomertrunkenen Glöckner, Diss. Straßburg 1913, S. 19 ff.