Druckschrift 
3 (1937) Die beiden ersten Bücher der Libri VIII miraculorum. Leben, Leiden und Wunder des heiligen Engelbert, Erzbischofs von Köln. Die Schriften über die heilige Elisabeth von Thüringen
Entstehung
Seite
35
URN (Seite)
  
Einzelbild herunterladen
 

35

quidam dyocesis nostre tempore Datniatane expeditionis J ) crucesignatus est. Postea de eadem expeditione dolens et, cum manere velletet nullam dispensationem circa se inveniret, eo quod valeret viribuset polieret opibus, Romam cum ceteris peregrinis proficiscitur. Ubi

6 eandem, quam in sua provincia, pati timens repulsam, a quodam suoconcive clausis oculis, cecitate simulata, ductus est ante dispensatoremcrucesignatorum 2 ). A quo acceptis litteris indulgentie, utpote cecus,ad sua redire iussus est. Deus vero, qui falli non potest,arte artem deludens, cecitatem simulatoriam fecit peremptoriam. Nam

10 cum duceretur, palpebras, quas ficte clauserat, ad videndum aperirenon valebat: sie cecus mansit. De culpa propter penam dolens, cumseram penitpntiam ageret et fruetum optate penitentie non reeiperet,ducem vie querens ad propria repedavit. Qui dictis meis non credit,hominem adeat et vera esse, que retuli, ipsius testimonio comprobabit.

15 Vocatur autem Hermannus, in villa, cui nomen est P o 1 i z -d o r f s ), habitat, ubi peccatum dolositatis sue luit, si tarnen adhucvivit.

Sacerdotes Domini non sunt deridendi, sed honorandi, quia, quiillis obediendo Deum in illis venerantur, sepe etiam in hoc mundo a20 Deo, cuius vicarii sunt, honorantur.

qu. <

crucis dol. eam ad portandum manere quod non vellet 2a. b. 3 et nul-lam bis viribus fehlt lb. invenire posset eo quod fortis esset viribuset p. opibus (operibus 2b) 2a. b. 5 expulsam la.b. 7 reeeptis 1.ind. (intelligencie 2 b) 2a. b. 8 visus {oerb. in iussus la) la. d.missus 2a. b. 10 deduceretur Id. palp. suas forte cl. et aperirenon Ib. 11 sed cecus remanebat 2a.b; sie cecus manens lc. 12 op-tatum Id. 13 mit repedavit schließt das Kapitel Je; der Sehhiß lautet in2a. b: reped. Ideo, karissimi, qui querit deum deeipere, semper deeipie-tur et deeipitur, quod in prefato rustico manifestatur. non credat la.15 villa que dicitur Papendorp lb; v. cui n. est Pollidorf la; wie oben Id. 16 habitans lb. 18 irridendi 1 d, 20 nach honorantur fügt hinzuecce exemplum Id. '

i) 12181221.

2 ) Wohl der päpstliche Großpönitentiar, dem die Umwandlung vonKreuzzugsgelübden zustand. Vgl. E. Göller, Die päpstliche PönitentiarieI 1 (= Bibliothek des Kgl. Preuß. Historischen Instituts in Rom III),Rom 1907, S. 110 ff.

8 ) Die drei Handschriften, die allein den Ortsnamen bewahrt haben,weichen stark ab: 'Polizdorf 1 d, 'Pollidorf' la, 'Papendorp' 1 b. Dadie Erzählung aber auf einen Ministerialen des Herrn von Blankenheimzurückgeht, wird die erste Namensform richtig sein und es sich umBolsdorf bei Hillesbeim (Kreis Daun) südlich von Blankenheim handeln.Vgl. über das Dorf Ph. de Lorenzi, Beiträge zur Geschichte sämtlicherPfarreien der Diöeese Trier I, Trier 1887, 3. 271, 273; Fabricius, Erläu-terungen V, 1, S. 161 (Nr. 21), 166 (Nr. 38); Die Kunstdenkmäler derRheinprovinz XII, 3 (E. Wackenroder, Kreis Daun), 1928, S. 116. DieErwähnung des Ortes bei Caesarius scheint die älteste zu sein.