30

11. De monacho, qui communionem fugiens per bu-fonem punitus est.

Monachus quidam ordinis Cyste rciensis, sicut nuper audivia domino A r n o 1 d o abbate de Campo 1 ), tarn malam habebat con-scientiam, ut tempus sacre communionis non exspectaret, dico diem acene Domini, in qua totus conventus, monachi scilicet et novicii etconversi, communicare consueverunt ad altare maius. Timuit homo im-prudens et medicinam salutis sue abhorrens ab Omnibus notari et ababbate reprehendi, si se sacramentis subtraheret, timuit Judicium sibisumere, si indigne accederet (vgl. 1. Cor. 11,29). Vicit malitia vere- wcundiam, et tempus mediane preveniens fugam iniit. Cui medicus, sicutlegitur de Iona (Ion. 1,5), gravissimi soporis appetitum inmittens, subarbore quadam non procul a monasterio se deposuit. Ubi dum dor-miret aperto ore, mox adest preparatus vermis bufo, ultor apostasie,fugitivi os Ingrediens. Cumque inter fauces se traheret, tunc primum 15sentiens et evigilans, vermem pede tenuit et, cum intrantem retraherenon posset, pedem bufonis extraxit. Cernens miser manifestam manumDei super se, non est reversus ad cor neque ad monasterium, sedhabitu deposito vagus et profugus circuibat terram. Cruciabatur in-tolerabiliter; comedente eo, vermis pascebatur et tunc levius habebat; 20ieiunante, acrius vexabat. Accidit, ut die quadam hospitaretur apudquandam feminam religiosam. Cuius pallorem illa considerans, causamrequisivit et accepit; tacuit tarnen se monachum fuisse. Cui illa: „No-vi", inquit, „feminam, que tibi, ut spero, succurret". Ductus est ad eam.A quo dum illa quandam summam pecunie requireret nee haberet, ho- 25spita eius die dominica in ecclesia a fidelibus eosdem solidos petensdedit mulieri. Que mox quandam ex herbis decoctionem faciens et invase fundens, iuvenem supinum posuit, ita ut fumigationem ore apertohaurire posset, preeipiens ei sub interminatione vite, ne se moveret veloculos aperiret. Ad odorem herbarum post horam vermis egressus, 30cum maximo hominis cruciatu in hostio oris stetit et, cum diligentissimecircumspiciens nullum adesse deprehenderet, in vas decoctionis mox sepreeipitavit. Statim mulier iuxta absconsa proeiliit, cum summa festi-

3 Cist. erat in diothesi Coloniensi (sicut bis Campo fehlt), qui tarnm. h. consuetudinem 2a. b. — 5 exsp. tempus dico cene la. — 6 (mon.bis conversi fehlt) comm. conswevit 2a. b. — 7 Tim. eciam impr. Id.

— 9 sibi imminere, si Id. -~ 10 V. tarnen mal. Id. — 11 tempore med.(prev. fehlt) 2 b. — 12 gravissimum lc. — 15 intra lb.c. — fauceshereret Id. — 16 p. retinuit lc. — 20 levius et lenius 2b; levis et levis2a. — 21 ieiunantem lc. 2a. b. — cruciabat 2a. b. — Acc. interim ut Id.

— 22 fem. fehlt la- — 23 c. quesivit et 2a. b. — 28 sup. primo diluculopos. 2a. b. — 29 sub terminatione lc. — mov. aut oc. lc. — 30 hör. bufo egr. 1 d.

1,11. Uebernommen in die Sammlung Viaticum narrationum Nr. 17;vgl. S. 8 f.

*) Arnold war etwa 1224—1237 Abt des Cistercienserklosters Campbei Rheinberg. Vgl. über ihn M. Dicks, Die Abtei Camp am Nieder-rhein, Kempen 1913, S. 128 ff.