40

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

XVIII. ρ. 239-

τοϊς ρήμασι γράψας, ταϋτα δε βουλόμενος δειχνύναι. τοι-γαρουν εχ τούτων ψχετ 3 εχείνους λαβών εϊς το μηδ’ δτι-ονν προοράν των μετά ταντα μηδ’ αίσ&άνεσ&αι, αλλ 3 εά-ααι πάντα τά πράγματ 3 εχείνον υφ 3 εαυτψ ποιήαααΟ-αι'εξ ών ταϊς παρούσαις συμφοραϊς οί ταλαίπωροι χέχρηνται.

4L ο δε τούτης .τής πίστεως αντψ συνεργός χαί συναγωνιστήςχαι δ δενρ 3 απαγγείλας τά ψευδή χαί φεναχίσας υμάςούτός εστιν δ τά Θηβαίων οδυρόμενος νυν πάϋ-η χαί διεξ-ιών ως οΐχτρά, χαί τούτων χαί των εν Φωχεϋσι χαχώνχαί οσ 3 άλλα πεπόνϋ-ασιν οι "Ελληνες απάντων αυτός ώναίτιος. δήλον γάρ ότι συ μεν άλγεϊς επί τοΐς συμβεβη-χόαιν, Λϊσχίνη, χαί τούς Θηβαίους ελεείς χτήματ εχωνεν τή Βοιωτίψ χαί γεωργών τά ’χείνων, εγώ δε χαίρω,δς εύϋ-ύς εξητονμην υπό τοΰ ταϋτα * πράξαντος.

42 ίΑλλά γάρ εμπέπτωχα εις λίγους, ούς αύτίχα μάλλονϊσως αρμόσει λέγειν. επάνειμι δή πάλιν επί τάς απο-δείξεις, ώς τά τούτων άδιχήματα των νυνί παρόντων πραγ-μάτων γέγονεν αίτια.

Vgl. § 241. 8, 34. 20, 38. 23, 106.Das οτι dient nur zur Einleitungder dem Ph. untergeiegten Worte.Krüger § 65, 1, 2. — ώ Θηβαίοιχαι Θετταλοί] Aus dieser wennauch nur fingierten Anrede folgt,dafs Philipp sein Schreiben an dieAthener gleichzeitig den Thebanernund Thessalern mitteilte. — ov —δεικννν ai\ verdeutlichender Zusatz,vgl. 21, 211, wo der Redner, nach-dem er die Freunde des Meidiasredend eingeführt, fortfährt: ταϋταγάρ, αν τι δέωνται, περί τούτονδεήσονται, καν μή ταϋτα λέγωαι τάβήματα, δεικννναι in seiner Grund-bedeutung: auf etwas „weisen“.—ίύχετ 1 έκείνον s λαβών iie το —, errifs sie mit sich fort, so dafs u. s. w.Vgl. 19, 19 είπε τοιούτονζ λόγοι 'S— ώσθ’’ άπανταί νμάβ λαβώνωχετο. Im eigentlichen Sinne 23, 51τον άνδροψόνον άγώγιμον οΐχεσ&αιλαβόντα. Bei έκείνον s denkt D.zunächst an die Thebaner. — ταΐί

παρονααιί ανμψοραί s, nach derdurch Alexander erfolgten Zerstö-rung der Stadt (zu § 19). — οίταλαίπωροι ] Θηβαίοι nämlich.

41. δ τά Θηβαίων — οίκτοά]Aesch. 3, 133. 156 f. — δηλον γάρ— πράξαντοι] Mit bitterer Ironie.Wie jetzt in Böotien, so hatteAeschines früher in Phokis nachBeendigung des heiligen KriegesGrundbesitz erworben. D. 19, 145.Nach Thebens Zerstörung aberhatte Alexander die Auslieferungder gefährlichsten Volksmänner, D.an der Spitze, gefordert: die An-gaben darüber schwanken zwischenacht und zehn. S. Diod. 17,15. Plut.Dem. 23, Phok. 17. Arrian. Anab.1,10. Vgl. A. Schäfer Dem. 3,125 ff.

42. αλλά γάρ] Formel des redi-

tus ad proposiium nach der παρ-έκβασή im § 41. — έπάνειμι

δη πάλιν ] führt (nach Fox) keinenneuen Hauptteil ein, sondern setztden bereits im § 36 und 40 be-