— 531 —

warn, certa quoniam qui haec contulit el muiora valet dare. Et islaquidem de his quae extrinsccus sunt, el noslra non sunt. Ex quibus nequemulia possidentibus lucrum aliquod provenit, ut non dieam quod el saepiusdamnum suslinenl: ncque minora accipienlibus accidil detrimentum, ean-dem utrisque viam pcrgentibus, el ad eundem pervcnienlibus finem. Eorumvero quae magis sunt necessaria et perfectissima, multa et maxima aceepiBei dona, quae innumerabilia et inaesiimabilia sunt. Nam secundumimaginem Dei facta sunt, et ipsius noiiciam habere, merui, et ratione praeomnibus animalibus sum praedita, et ab ipso Deo invitata sunt ad viiamper visccra miscricordiae eius: euius et myslerio parliceps esse promcrui,el paradisi ianua aperla est, facile si voluero, inlroilum mihi praebilura.Pro ianlis igilur ac lalibus donis, quae indifferenter diviles percipiuni etpauperes, ut dignum est gratias agere, penitus est impossibile. Si autemet modicam istam laudalionem largilori bonorum non oblulcro, qualem ex-eusationem habebo ? Iuvenis ilaque cximium illius slupens intelleelum,eius patrem accersivit, cui et dixit: Da mihi uxorem filiam luam, adamavienim illam, propter intelleelum eins ac pietaiem. Tunc sencx ait: Nonlicet tibi accipere pauperis filiam, cum divitum parcntum sis filius. Kursusautem iuvenis ait: Eliam hanc accipiam, si tarnen mihi non negaveris eam.Nobilium quippe el divitum quorundam filia mihi fuit desponsala, sedhanc respuens, fugam arripui. Filiam vero tuam propter pietaiem quamhabet in Deum, et pracclarum illius intelleelum adamans, copulari eammihi prae omnibus cogilavi. Senex autem dixit ad cum: Non possum tibihanc dare, ut ducas in domum palris lui, et ab ulnis meis separes illam.Urtica enim mihi est: Sed ego (inquil iuvenis) apud vos manebo, et vestramsuseipiens conversalionem. Deinde et splendidum deponens vcstimenlum,senis habitum poslulans, induil. Tunc Ute senex in muliis tentans cum,et varie ipsius examinans cogilationem, poslquam cognovil firmam mentisillius stabilitatem, et quia non amore insipienliae deienlus petiit eius filiam,sed pielatis amore elegil pauperrime vivere, hanc praeponens suae gloriaeel nobililati, lenens eum manu, inlroduxit in suum cubiculum, et ostendilei divitias mullas ibi repositas, el immensum pondus peeuniarum, quan-lum non viderat aliquando iuvenis ille. El ait ad eum: Fili, haec omniatibi du, eo quod elegisti meae fieri haeres subslanliac. Quam lenens heredi-lalem ille, omnes supergressus est gloriosos terrae et diviles. Dixit autemIosaphat ad Barlaam: Convenienter salis et ista me iangit narralio, undeet isla dicla esse de me existimo. Sed quae est examinatio, per quam cog-noscere firmitalem mentis meae quaeris ?

Cui senex ail: Ego quidem examinavi iam, el cognovi quam sis prudensel firmae mentis, et animi vere reclissimi: sed finis luae aclionis, utinamisla corroborcl. lluius rei gralia, flecto genua mea ad Deum nostrum intrinitatc glorificandum, omnium creatorem, visihilium el invisibilium, quisemper est et erit, nee unquam inilium habuit sua deilas, nee habitura fi-nem, lerribilem el omnipotentem, bonum et misericoräcm, ut illuminet oculos

34*