490 Nr. 297. Nicht vor 1538.

rator curam maximam christianorum habens paganorum super-sticiones aversabatur removitque /xovofiaxla?. 1 Aliter vero hac inHistoria non legi. An igitur Erasmus erraverit vel ne, non planeintelligo, licet Otho Frisigiensis episcopus in Historia sua libro IV.cap. XIX. eciam ita scribat: „Anno domini 399 Honorius Occi-dentis, Arcadius Orientis XLII. ab Augusto <loco> post mortempatris imperium sorciuntur Damaso adhuc Romae, TheophiloAlexandriae, Hierosolymis Ioanne, Flaviano Antiochiae, NectarioConstantinopoli sedentibus. His diebus quidam monachus Diri-machius ab Oriente Romam veniens, cum gladiatorum ludum velpocius religionis intuitu insaniam sedare vellet, a circumstantibuslapidibus obrutus ac necatus est. Quo comperto Honorius eumquidem inter martyres numerandum censuit, nephandum verospectaculum huiusmodi de causa amputavit." 2 Othonem AndreasAlciatus sie scribentem in Iuris Parerg. libro II. cap. XLV. reci-tavit et nihilominus superiori libro I. cap. XXII. ita scribit: „De-inde Constantini lege cruenta speetacula sublata sunt et prohibi-tum, ne quis gladiatores habeat." 8 Ubi vero Erasmus hoc, quodrefert ex Historia Tripartita, congesserit, me latet. Quare te rogo,si in hac Historia per te ipsum vel eciam per D. Bonefaciumhoc, quod Erasmus scribit, compertum habere potueris, me cer-ciorem facito. Non facile Erasmum errare puto; attamen ea, quaesupra adnotavi, ipsi contradicere videntur. Tu vale et aliquandome convenire velis. Iterum vale. Vides me senem adhuc in ocioliterario versari et denuo velim, ut hanc schedulam mihi remittas.

Tuus Chuonradus Peutinger etc.

297.

Von Xystas Betuleius und (Nlclit vor 1538.

Bonlfacius Wolfhart. Augsburg)

Antwort auf Nr. 296. Haben die fragliche Stelle gleic/ifalls

vergeblich gesucht; nehmen an, daß Erasmus sich geirrt habe.

Augsburg, StB: Cod. 2» Aug. 382 fol. 93 v. Ursdir.Gedruckt: Lotter-Veith S. 218.

1 Ebd. Sp. 937.

2 Otto Fris., Chron. 4. 19 (in der Sdmlausgabe von A. Hofmeister S. 207).

3 Andreae Alciati Uagegycov iuris libri III. Basileae ex officina Herva-giana 1538. S.64 und 17.