Nr. 282. 1531 Dezember 8. 461
quantum nostrorum gesta, ut plerumque fit, extenuat. Eum librumnuper ad me misit Mediolano affinis meus Erasmus Fuetrer, 1quem ego in multorum gratiam calcographis nostris dedi iterumexcudendum. 2 Speravi autem Tuae Praestantiae futurum gratum,qui tempora nostra scribis et apud Germanos omnes in historiafacile primas tenes. Unde etiam tanto libentius ad te mitto,quod ab ineunte adulescentia Tuam Humanitatem praecipuumpatronum delegi et certe ex animo colui, observavi, amavi.Audio praeterea apud Cremonam vel Brixiam scriptum esseiustum volumen de bello Italico vel forsan Europaeo, sed nonproditurum nisi a caesaris reditu in Hispanias. 3 Si putaveroprius ad me delatum fore, Tuae quoque Integritati mittetur, cuivalde cupio gratificari et hospitalitati et benevolentiae tuae para-tum devotumque animum regerere atque testari. Interea Ecciusnoster tuam chartam Germanicam, quod Celticum quoque furtumsuspicatur, in publicum edi optat, nihil ambigens te praeclara bene-merita in litterariam rempublicam hoc quoque offitio cumulaturum. 4
1 Wohl ebenso wie die bei Welser (1 S. 69f., 83, 410; 2 S. 54) genanntenHieronymus, Ulridi und Hans Fütterer Faktor und Teilhaber der NürnbergerWelser. Christoph Sdieurls Gattin Katharina war eine Toditer Ulridi Fütterers;vgl. J. G. Biedermann, Gesdilechlsregister des hodiadel. Patriziats zu Nürnberg(1748) Tab.CCCCXLIV.
3 Diese von Sdieurl veranlaßte Ausgabe erschien unter dem Titel .Ga-leatii Capellae de rebus in Italia gestis libri VIII" bei Joh. Petrejus in Nürn-berg i. J. 1532 (Panzer 7 S. 480 Nr. 298).
3 Damit könnten die .De bello Gallico commentarii" des Giov. Bau.Speciano aus Cremona, der Rat des Mailänder Herzogs Francesco Sforzagewesen war, gemeint sein. Sie sind unvollendet geblieben — vielleicht, weilder Verfasser in die Dienste Karls V. übertrat — und erst in der BibliothecaHistorica Italica 1 (1856) S. 107ff. gedruckt worden. Vgl. Molinier-Hauser,Les sources de l'hist. de France 2, 2 (1909) S. 90 Nr. 924.
4 Peutinger hatte die von Konrad Celtis — wir wissen nidit, wo — auf-gefundene und ihm testamentarisch vermachte .Tabula Peutingeriana" schoni. J. 1511 veröffentlidien wollen, wie das ihm in diesem Jahre vom Kaiserdafür erteilte Druckprivileg bezeugt (s. oben S. 255 Anm. 1), und zu diesemZwecke zwei kleine Abschnitte der Karte eigenhändig abgezeichnet. Wie soviele seiner literarisdien Pläne ist audi dieser unausgeführt geblieben. Dieerste Ausgabe der Tabula erschien erst 1598 in Antwerpen auf VeranlassungMarx Welsers, der sie 1597 im Peutingersdien Nachlaß wiederentdeckt hatte.Vgl. K- Miller, Itineraria Romana (1916) S. XV f. — Über Ecks lebhaftesInteresse für geographische Fragen vgl. S, Günther, Eck als Geograph, in:Forschungen zur Kultur- und Literaturgesdi. Bayerns 2 (1894) S. 140ff.