Druckschrift 
Konrad Peutingers Briefwechsel
Entstehung
Seite
361
Einzelbild herunterladen
 

Nr. 222. 1522 Februar 4. 361

Wolfenbüttel, LB: Hs. 17. 32 Aug. 4<> (Heinemann Nr. 3128) fol. 270' f.Absdir.

Gedruckt:J.A.Ballenstedt,AndreaeAlthamerivita.Wolfenbutelael740.S.43.

Chonrado Peuttingero musarum antistiti.Plerique magnis muneribus heroas sibi devinciunt, litterarumStudiosi claris monumentis editis doctos sibi devinciunt. Mihi nudonullae Croesi sunt opes, non Ciceronis eloquentia aut Nestorisfacundia, sed tenues sunt in corpore vires curtaque supellex. 1Cogitanti dudum, quo pacto tuam mihi consuetudinem captarem,nihil video, quo eandem ambirem munere. Tandem visum est,has Miscellas de Germanorum rebus tibi destinare utpote hominivere Germano et de Germanis optime merito, qui multo sudorestudueris, Germaniam magnam pristinae luci restituere eiusqueantiquitates omnibus modis in hominum ora statuere. Unde mul-tum tibi debemus Germani, hoc est veri patriae amatores. Egovero, quum ad eamdem rem plus aliis sim pronus et captandisamicis studiosior, volui hoc, quicquid est, tuo nomini dicare.Exposui populos, flumina, rivos, Silvas, urbes, pagos Germaniae,multoties coniecturam secutus. Tu belle enim nosti, quantumGermania sit mutata a vetustate sua et prima origine, pleraqueuberius explicabimus in nostris Stromatis in C.Tacitum de Ger-mania, quae iam antea excusimus. 2 Tu igitur haec utcunque con-suta Germanis etiam comunicabis, si iudicio tuo examinata fuerint. s

222.An Bürgermeister und Rat 1522 Februar 4.

von Nördlingen (Augsburg.}

Begleitschreiben zu einem Rechtsgutaditen: Ersucht, ihm inkünftigen Fällen zur Abfassung seiner Ratschläge mehr Zeitzu lassen.

Nördlingen, StA: Missiven 1522. Reinsdir. von Sdireiberhand, Untersdir.eigenh.

de Germania'), die 1521 begonnen hatte, dann aber abgebrodien worden ist;vgl. Joadiimsen S. 147. ' Vgl. Persius, Sat. 4, 52. 2 Vgl. S. 360 Anm. 4.8 Peutinger hat die Bitte um Veröffentlichung des Manuskriptes nichterfüllt. Es sdieint als selbständiges Werk nicht erhallen zu sein, sondern istvermutlidi später von Althamer in die geographischen Abschnitte seines um-gearbeiteten Tacituskommentars (Nürnberg 1529 und 1536) aufgenommenworden.