_________ Nr. 135. 1513 Oktober 28. 229
Michael Humelbergius RavenspurgensisChuonrado Peutingero, legum doctori, S.
Literas tuas christiani cruoris plenissimas 1 accepi, vir omniumhumanissime. Miraris diuturnum silentium meum. Certe diu mesiluisse non inficior neque ullas occupationes causor, cum nihilmihi tarn frequens quam ocium, non turpe et ignavum, sed ho-nestum et literarium, quo inprimis veluti omnium iucundissimoatque felicissimo uti solito. Sed revera id in causa fuit, quoddignum occurrit nihil literis mandandum neque aequum censeo,nugis et levibus rebus te interpellare caesareis negociis semperobrutum, quamquam id pervelim ostendere, quam tui memorquamque tuo amori gratus sim.
Paulum Cortesium, theologorum omnium elegantissimum,tuis auspiciis denuo aereis typis excusum 2 nuper Beatus nosterRhenanus muneri mihi misit. Nescio orationis filumne an Iec-tionis laborem demirer magis. Ita in utroque a lucernam ölet.Siquidem orationis characterem habet nitidum, florulentum etprorsus exquisitum, habet et multiiugae lectionis philosophorumtheologorumque fere omnium recitata sensa luculentissimum testi-monium. Luciani philosophicum „Convivium" legendum mittas. 3Sunt mihi et alii eius dialogi ab Erasmo et Moro, homine cor-pore pusillo, sed animo et eruditione maximo, Latinitate donati 4et nonnulli Graeci. 5 Recipies dein ea qua miseris fide. Habeset aliud Apulei de herbis 6 inscriptum pervetustum exemplar;nescio, si ad exscribendum petere audeam. Tu si aequum censes,fac id apud te impetrem; polliceor librum bona fide me restitu-turum et, si videtur, nulli hominum communicaturum. Curabodemum, si quae Graece, scriptoris vitio, perperam exarata sint,restituam citra omnem tarnen tui libri labern, idque eo maxime,quo abs te olim facilius impressioni liber demandetur. Scripsit
" introque Hs.
1 Nr. 132. 2 Vgl. Nr. 123. 8 Vgl. S. 225 Anm. 2.
4 Ersdiienen in Löwen bei Thomas Martin 1512 (Panzer 7 S. 259 Nr. 7).
5 Gemeint sind wohl die Dialogi nonnulli Graece, Parisiis s. a. (Panzer 8s - 214 Nr. 2765).
6 Die Pseudo-Apuleisdie Sdirift „De herbarum medicaminibus", ein ausdem 5. Jahrh. stammendes Kräuterbudi zum Gebraudi des gemeinen Mannes;vgl. M. Sdianz, Gesdi. d. röm. Literatur 3 2 (1905) S. 138 f. S. auch unten Nr. 139.