212 Nr. 125. 1513 Juli 25.
est Arnoldus Tunger, theologus profundissimus et Laurentianaebursae regens Primarius; 1 ita enim se appellat arrogantis titulivel ut potius dicam petulantis praeter theologorum officium, quo-rum virtus humilitatis nomine a christianis praedicari deberet, etut Pythagoricorum Academicorumque praeceptione continetur,nunquam vel raro docere, doceri semper velle, iudicium odissesilentiumque amare. Obmitto, quod theologus non lacessitusaccusatoris partes et iudicis assumpsit. Si contra Capnionemagendum, in iure et apud suum iudicem concertasset. RefertUlpianus praetorem edixisse: ne quid infamandi causa fiat; siquis adversus ea fecerit, prout quaeque res erit, animadvertam.Generaliter autem vetuit, ne quid ad infamiam alicuius fiat. 2Pulchrum erat et iudicio meo necessarium, Capnionem (si mododeliquisset) Arnoldus et complices sui populariter iudici debitodenunciavissent, occasio data non fuisset, ut denuo Capnionhonori suo consuleret. Sed qua animi sinceritate vel etiam bonitheologi officio contra Capnionem pro Iudaeo, christiano novo,inceptum actumque sit, qui legerit scripta formis excusa atqueemissa, facile cognoscet. Capnion Arnoldo denuo respondit, la-cessitus non solum, sed et coactus. 3 Caesar, ante nuper quamAugustam venisset, Capnionis excusationem perhumaniter, ut solet,audivit et literas, quas inhibitorias appellant, decrevit et, si mihirecte relatum est, iniuria ut omni sublata iure manus consererent.Hae vero an emissae fuerint, nondum compertum habui. 4 Siquid aliter constitutum vel decretum in eum fuisset hactenus,credo intellexissem. 5 Arno, veneror et observo virum summa
verstentnus in tlltsdi uff doctor Johannsen Reudilins ratsdilag von den iuden-büchern etc." (März 1512) verteidigt.
1 Arnolds von Tongern Sdirift führt den Titel: Articuli sive propositionesde iudaico favore nitnis suspectae, ex libello teutonico loannis Reudüin etc.,erschienen Aug. 1512. » /. 15 § 25 Dig. 47,10.
8 Defensio loannis Reudilin .. . contra calumniatores suos Colonienses,erschienen 1513 bei Th. Anshelm in Tübingen.
4 Reudilin hatte seine Verleidigungssdirift Maximilian persönlich über-reicht, als dieser am 10. Juni 1513 in Geislingen weilte (das Datum nadiV. v. Kraus im Arch.f. oesterr. Gesch. 87 [1899] S. 293), und hier ein kaiserl.Mandat erlangt, das beiden Parteien Stillschweigen auferlegte. Vgl. Geiger,Reudilin S.279f.
6 Inzwischen war tatsädilich ein weiterer, Reudilin ungünstiger Sdirittdes Kaisers erfolgt, der Peutinger offenbar noch nidit bekannt war: Maxi-