154 Nr. 95. 1512 April 13.
non satis mundo perspicere poteris. 1 Et cum haec nondum emi-serimus, velim pro tua singulari eruditione nisi a te recognita,castigata, exornata etiam vel (si collibuerit) expuncta ad nosredeant. Acceleratione tabellarii de communi nostro amico Bebelioac etiam Brenno hactenus scribere potui nihil. Deus opt. max.velit, ut te vel praesentem videarn. Bene valeas.
Ex Augusta 4. kal. aprilis anno salutis 1512.
Epistolam hanc me dictante nostra uxor amanuensis locoscripsit. Iterum vale.
95.Von Michael Hummelberg. 1512 April 13. Ravensburg.Antwort auf Nr. 94. Preist Peutingers Gattin ob ihrer ge-lehrten Bildung; lehnt es ab, ihre Abhandlung zu verbessern,da dies Peutingers Aufgabe sei. Übersendet ihm ein Buch vonCarolas Bovillus. Kündigt seinen baldigen Besuch an.
München, StsB: 1. Cod. Lat. 4007 fol. 14*>ff. Absdlr. — 2. Cod. Lat. 4018Nr. 3 fol. 19vff,: Absdirift Hummelbergs, mit stilistischen Änderungen deiUrgestalt; vgl. die Vorbemerkung zu Nr. 94.
Gedruckt: Lotter-Veith S. 149ff.
Michael Humelbergius RavenspurgensisChuonrado Peutinger, iur. utr. doctori, S.S.Margaritae Welseriae, coniugis tuae et castissimae et doctissi-mae, de vetustatis monumentis epitomen hilariter accaepi, virclarissime. Eius frequenti lectione meum multum oblectavi ani-mum. Libellus etenim elegans et concinnus, nihil inepte, nihilinculte, nihil inerudite, sed omnia affabre, eleganter et Latialieloquio venuste et copiose praescribens, multiiugae lectionis etpenitioris cuiuspiam eruditionis a nullo ullo non legendus, nonsuspiciendus est, eo maxime, quod a cognobili faemina abv
'A&tjvq, rfj d&avdrcp naoflevo) 'JUgfifj re rq> xa>v QijroQmr vo/w) Kai
1 Es ist dies die von dem Augsburger Rektor von St. Anna H. A. Mertens1778 unter dem Titel .Epistola Margaritae Velseriae . . . ad Christophorumfrat rem" herausgegebene antiquarische Abhandlung, deren tatsädüidier Ver-fasser Peutinger selber war, wie P. Joadümsen (Gefälsditer Ruhm, Frankf.Ztg. 1903 Nr. 115 vom 26. April) nachgewiesen hat. Vgl. über das Werk unddie vier fiss., in denen es überliefert ist, König S. 26 f. Das zur Verbesserungan Hummelberg gesandte und von diesem mit Zusätzen versehene Exemplar(Bruchstück, nur die Kapitel 9—28 enthaltend) ist Clm 4018 Nr. 4.