Druckschrift 
Konrad Peutingers Briefwechsel
Entstehung
Seite
136
Einzelbild herunterladen
 

136 Nr. 85. 1511 Januar 2.

Chuonrado Peutinger iureconsulto Io. Pinicianusfoelicia tempora.Libellum, quem super nomine Augusto paucis horis con-scripsisti, legi libenter l et nisi de tuo ingenio prius abunde edoctusfuissem, a quo tanquam a fönte aliquo copiosissimo omniumrerum doctrina largissime defluat, mirarer tarn subito et in tarnbrevi temporis curriculo tot auctoritates pro unico duntaxat terminocolligere te potuisse. Multum profecto (absit adulatio) aetas nostratibi debet, qui bonas literas diu abiectas et sepultas in patriamnostram invehis et mirum in modum illustras. Utinam plureshaberet Germania Peutinger, non haberent haec saecula, cur in-viderent antiquitati. Perge modo et literas quantum potes a siturecipe, ne splendor ille Romanae linguae injuria temporum penitusabolescat. Sed de hoc alias.

Maxime a te peto, humanissime vir, ut nie, unum saltem eminimis et vulgaribus, tuis esse sinas. 2 Nam virtus et humanitastua (ut de literis taceam) mihi ante multos annos et in praesentiamagis cognita summam benevolentiam tuam pollicita est. Utinamliceret mihi, totos dies vestigia tua sequi. Decreveram hoc die

1 Peutinger hatte also eine Abschrift seines Briefes an Dietrich Reysacher(Nr. 77) Pinician zu lesen gegeben und ihn, wie der letzte Satz unseresSchreibens lehrt, um eine diditerisdie Beigabe zu der für die Veröffentlichungbestimmten Abhandlung gebeten. Pinician hat eine solche damals nidit bei-gesteuert, wohl aber später Johannes Aesticampianus; s. dessen Verse beiKönig S. 33.

2 Dieser Wunsch ist in Erfüllung gegangen. Pinicianus, der noch in dem-selben Jahre 1511 Peutinger sein poetisdies Werk „Virtus et voluptas" miteinem Widmungsgedicht zueignete und sich 1512 dauernd in Augsburg alshumanistisdier Lehrer niederließ, stand sdwn in den folgenden Jahren, wieeinige Briefe von ihm an Veit Bild beweisen (Augsburg, OA: Hs. 81 IIIfol. 7'), mit dem Stadtsdireiber in freundsdiaftlichem Verkehr, widmete ihm1515 sein „Promptuarium vocabulorum" (vgl. seinen Brief vom 20. Sept. 1515)und wurde endlich der Lehrer seiner drei älteren Söhne (vgl. den Brief derKonstanze Peutinger an den Vater vom 20. April 1521). Nodi am 7. Jan. 1529nennt Pinician in einem Briefe an Andr. Althamer Peutinger seinen patronussingularis. Bald darauf aber muß eine Entfremdung zwisdien den beidenMännern eingetreten sein; denn am 20. Nov. 1534 klagt Pinician in einemSchreiben an Althamer, daß Peutinger sidr seit mehr als vier Jahren vonihm abgewendet habe nulla alia caussa (quoad ego sciam), quam quod ipsinitnium Lutheranus visus fui. (Nach ungedruckten Briefen Pinicians im StsABamberg, Ms.-Samml. VI Nr. 3Pj 2 .)