100 Nr, 59. 1509 März 18.
Frater Nicolaus Ellenbog doctori Peutinger S. D.
Vir humanissime simul et litteratissime, redditi sunt mihiSermones tui convivales, quibus me liberalissime donasti. Habeoitaque humanitati tuae, vir omnifariam doctissime, immortalesgratias. Congratulor quin etiam congenitae tuae bonitati, quaeffectum est, ut me tibi ignotum tanto afficeres beneficio. Luceenim clarius video, quam verissime Udalricus Zasius in liminariepistola ad te scripta 1 senserit ita scribens: „Taceo hie ex in-dustria suam incredibilem humanitatem, qua et vocare ultro ipsenedum desiderantes reeipere in suam amicitiam consuevit." Quodetsi huic tuo muneri par referre invalidus sim, maiora tarnenefflagitare non erubeo animante me ad hoc humanitate facili-tateque tua. Mirum in modum itaque rogo, ut Bibliam Hebrai-cam, quam patri meo abbati 2 ultro obtulisti, ad nos quam pri-mum fieri potest dare velis. Qua sane re gratius cum patri meogratioso tum mihi facere potes nihil. Vale bene.
Ex Ottenpurra 4. idus martias 1509.
59.An Nikolaus Ellenbog. 1509 März 18. Augsburg.
Antwort auf Nr. 58. Versichert ihn seiner Freundschaft; lobtihn und seinen Abt wegen ihrer unter deutschen Benediktinernseltenen Liebe zu den humanistischen Wissenschaften; sendetseine hebräische Bibel und den vom Abt soeben erbetenen Ottovon Freising; bittet um Ottobeurer Handscliriften und um Aus-züge aus den Kaiserurkunden des Klosters für sein Kaiserbuch.
Stuttgart, LB: Hist. Hs.4° Nr. 99 fol.64rff. Absdir. Ellenbogs.Gedruckt: Zapf S. 136—9.
Überlieferung seines Briefwechsels gehandelt, dessen Herausgabe im Rahmendes „Corpus catholicorum" durdi Bigelmair bevorsieht.
1 Der den .Sermones convivales" vorangestellte Brief des Ulridi Zasius(in der Erstausg. fol.a2rff.) ist nicht an Peutinger, sondern an ThomasWolf d.J. gerichtet. Zasius rühmt darin Peutingers Verdienste um die deutscheAltertumskunde sowie seine bei seiner Überlastung durch Amtsgesdiäfte er-staunlidie wissenschaftliche Arbeitskraft und bestärkt Wolf in seinem Vor-haben, die „Sermones convivales" zu veröffentlichen.
2 Leonhard Wiedemann, zum Abt gewählt am 15. Febr. 1508, gest. 1546;vgl. P. Lindner, Album Ottoburanum 1, in: ZHVSdi 30 (1903) S.93.