Druckschrift 
Konrad Peutingers Briefwechsel
Entstehung
Seite
53
Einzelbild herunterladen
 

Nr. 29. 1505 März 4. 53

Delphos deo supplicantes, viribus etiam minores, repulsus etmontis portione ex terrae motu abrupta cum suis stratus, dissi-patus item et etiam saucius vulnerum dolore, quem ferre nonpoterat, oppressus pugione sibi mortem conscivit. Hie Brenniexitus. Strabo quoque libro IV. 1 eundem Delphos ineursavisse eta plaerisque Prausum" appellatum suosque b tunc sacrilegio con-taminatos et etiam sequenti tempore casibus adversis iaetatosfuisse. Idem Maximus 2 : „Brennus Gallorum dux Delphis Apollinistemplum ingressus dei voluntate in se manus vertit". Refert idemLivius 3 solum Elitovium cum manu Germanorum favente Bello-veso, cum transcendisset Alpes, Gallorum vestigia secutum eosaltu, ubi nunc Brixia atque Verona sunt, in Italiam venisse.Praeterea Iustinus 4 ait Tuscos a Gallis eiectos avitis sedibusamissis Alpes oecupavisse et eorum ducis nomine Rhoeti gentemRhoeciorum condidisseque Gallos Mediolanum,Brixiam, Veronam,Bergomum, Tridentum et Vincentiam.

Sed ad Bergomum revertamur, quam Plinius 5 refert et Comumet Liciniforum ex Catone et Cornelio Alexandro, Orobiorumstirpis; sed originem eius gentis Cato se ignorare fatetur, Ale-xander vero esse e Graecia docet nominis interpretatione: vitamin montibus degentibus. Ego relegi Catonis de originibus frag-mentum, quod in manibus habeo, quo ait: 0 „qui cum Orobiiscolonis ibi primus insedit, quorum origo incerta, uti Comi, Ber-gomi, Licinifori et aliquot circa populorum". Vocabulum ergoadventicium, quod non solum unam, sed linguas diversas reeipit,

0 Pransum Erstdruck. b quodque Erstdruck.

1 Strabo, Geogr. 4,13. 2 Valerius Max., ed Kempf, S. 14.

3 Livius 5, 35; statt Germanorum ist Cenomanorum zu lesen. Auf diegleidie Liviusstelle mit der irrigen Lesart Germanorum (die in allen da-maligen Ausgaben stand und erst von Glarean beseitigt worden ist; vgl.Joachimsen S. 95) beruft sidi übrigens Peutinger in den Sermones convivales,um die Angaben des Strabo und Tacitus über das geringe Alter des Ger-manennamens zu widerlegen. * Justinus, Epitoma 20, 5.

5 Plinius, Nat. hist. 3, 124f.

6 Peutinger benützt im Folgenden nidit ein echtes Fragment aus den.Origines" des Cato, sondern den von Annius von Viterbo (Commentariaantiquitatum, Romae 1498 = Hain * 1130) herausgegebenen und kommentierten.Pseado-Cato"; die angeführte Stelle aus dem Text steht hier fol. C4®, dieaus des Annius Kommentar fol. C 5r.