36 Nr. 18. 1504 nadi Mitte Juli.

Et a haud ab re civili olim bello praesagus ille dixisse videatur:

Superos quid prodest poscere pacetn?Cum domino pax ista venit etc. 1

Quatuor nobiscum habitant pacis hostes: avaritia, invidia,

ira, superbia; hos si principes nostri in exilium pellerent, pax

gratissima foret. Sed cum ob eas causas nobilitas urbium ampli-

tudinem et magnificatum sustinere non possunt, operae pretium

est, urbibus in pace oculos providentiae adaperire, ut ei paci

studeant, quae nihil habitura sit insidiarum. Videmus porro usu

evenire quibusdam principatuum tyrannis, qui pace perniciosiores,

bello vero minus utiles etiam comperti fuerint; quos contra bella

eiere nihil aliud est, nisi ut deineeps in pace vivere liccat. Notum

est illud satirici, qui, cum de causis priscae illius Romanae virtutis

multa disseruisset, inter quas est et proximus Urbi Hannibal etc.,

ad exemplum intulit:

Nunc patimur longae pacis mala, saevior 1 ' armisluxuria ineubuit victumque ulciscitur orbem. 2

Ita et apud Germanos nostros: longa pax virtuti odiosa fuit

belloque vitiorum domestico et carente indueiis-------prineipum

oppugnati, boni mores in exilium pulsi, voluptates exercitae,virtus oppressa, rapinis et fraudibus omnia passim exposita. Quofit, ut huiuscemodi pacis comites, licentia seil, et libido, dis-crimina nee pauciora nee minora bellum urbibus intulerint. Etut paucis omnia concludam: Raro pax sine vitiis nisi quae coe-litus missa venit. Sed de hoc plussatis quam volui: Vides, optimepraeeeptor, quam loquacem ex muto tua provocatione feceris,dabis autem veniam garrulitati, si displicuerit. Sin tibi nostraplacent scripta, rescribe velim.

Ceterum est apud nos maioris ecclesiae nostrae plebanusintegerrimus magister Johannis Goetzonis Augustensis," praestantisingenii theologus omnifarieque doctus, mihi autem propter in-credibiles suas virtutes apprime charus utque fere alter ami-cissimus. Is ex sorore nepotem habet, bonae indolis iuvenem

a Et haud — displicuerit nur in W 2, der damit schließt. h semur W 2.

1 Vgl. Lucanus, De bello civ. 1,669f. • Vgl. Juvenalis.Sat. 6,287—93.

8 Joh. Gop.tz. Mit ihm war Brant schon eng befreundet, als sie beidenoch in Basel lebten; vgl. Ch. Schmidt 1, S. 197.