10 Nr. 3. 1491 August 13.

de actis eousque certiorem reddidi, ut quasi hiis litteris scriben-dum restet nihil. Volui tarnen aliquid scribere, cum tabulariusoportunus esset, tum ne quid negligentiae meae imputaretur.

D. Raimundus episcopus Gurcensis ad quottidianam sollici-tacionem doctoris Pauli et meam P tas Sua reverenda se diligentemac favorabilem exhibuit quantumque in eo fuit causam comendavit.Sed nichil obtinuit nee in nostra nee in aliis, imperatoriam simulac regiam M tera conce.rnentibus, aliquid potuit. Aura papalis sibicontraria: Venit Romam diu noctuque expeetatus, ut magnamsecum portaret peeuniam; is nullam sieque a papa spretus cul-patusque minimeque aeeeptus adeo, quod uberiores indulgentiasnee eciam exeomunicationem Bohemorum regis obtinere nonpotuit. Repetit Alamaniam 1 infecto negotio ubique causamquenostram, antequam recederet, cardinali Andegavensi 2 comendavit.Cuius rev ma P tas se graciosam ostendit; nichil potuit. Responsumomne, quod ab episcopo Urbinatensi, papae secretario, habuimus,eo tendebat, quod ad kal. octobres causam per terciam sentenciamdiffiniret, 3 adeo quod litterae imperatoris, simul manus proprianichil potuere. Collegium cardinalium per Sabellum et Senensemcardinales persuasum est, ut nichil in favorem civitatis agant,conspicioque omnia Romae nobis adversa fore. De hiis ceterisqueD" em Tuam cum domum venero certiorem faciam. Tarnen illudpraeterire" nolo: Papa ad imperatorem per breve quoddam ex-cusationem mittit, cur preeibus suis annuere non velit; illud breveepiscopo Raimundo mittetur.

Nos saepius ac saepius pro copia sollicitavimus; non potui-mus modo habere. Tarnen spero me per indirectum etc. obten-turum; haec res clam agitatur. Specto adhuc copias collacionatasregistri actorum, ut alias scripsi; in triduo habebo.

8 praetire Hs.

1 Peraudi wirkte im Herbst 1491 in Ungarn für den Frieden zwisdienMaximilian und Wladislaw; vgl. J. Schneider, Die kirchliche und politischeWirksamkeit des Legaten Raimund Peraudi (1882) S. 30.

2 Jean Balue, Bischof von Angers, Kardinalbischof von Palestrina, schonbald darauf, am 5. Okt. 1491, gestorben als Legat in den Marken; Eubel 2S. 15; Pastor 2* S. 372ff. u. ö.

' Die Entscheidung in dritter Instanz erfolgte tatsttdüich am 19. Okt. 1491.