Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

C Cxxij.

ſummabit̉ Un̄ dicit Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓.exponēs illd̓. Sic en volo mane̓ donec veniā .i. īchoata ꝯtēplatio manetdonec veniā: tūc ꝑficienda: veneroſcꝫ ad iudiciū. Cōſeq̄nt̓ ſubiūgit impedimēto ſuauitatis ē in ꝯtēplation di arrauerūt mihi iniqͥ fabulatōes. Iq̄ nullā ꝯtinēt veritatem ſeuvtilitatē lſꝫ vt lex tua Iq̄ nullamfalſitatē ꝯtinē p̄t. ſit a pͥma vēitatederiuata ſubdit̉ Omnia mādata.tua veritas linfallibilis Caſ. Liniqͥ.ſcꝫ heretici ꝑfidi (pſecuti ſunt me.iubēdo ꝑuerſa. aut falſa ſuadēdo Idcirco ladiuua me vt poſſiꝫ eoꝝ ꝑſuaſionē ſuperare O aulominꝰ. ¶Hu. i.fere lꝯſummauerūt me in t̓ra Iqͣſi dicat Fere ad nihilū redegerūt me: ſedtn̄ ex toto: qꝛ Lego aūt dereliqͥmādata tua. Et qꝛ hoc ꝓceſſit exvirtute humana: ſꝫ ex bonitate dīnamagis Ideo ſb̓dit̉ Decūdū mīaꝫ tuam viuifica me Iin vita et̓na: vbi ſcīnulla ꝯtrarietate pulſant̉ l cuſtodiāvſqꝫ in finē vite Ni. Iteſtimoniaoris tui videlꝫ p̄cepta decalogi: autverba ſci euāgelij q̄ꝓprio ore ꝓtuliſtiterū do.¶Lamech Incipit capl̓m xij.cui p̄ponit̉ lr̄a xij. Lamech int̓pretat̉ cor In hoc capl̓o fidelis populuscor ī dn̄i mādata ꝯſtituēs: aſſerit ver dn̄i neqͣqͣꝫ habere t̓minū di.N et̓nū dn̄e verbū tuū ꝑmanet ī ceto. Hu. Hoc de angelis dicit̉ ī celo ꝑmanet verbū dei in eternū qꝛ iamnihil poſſunt facere aut velle niſi qd̓deꝰ ordinat vult. Un̄ vt nos eius.volūtatē oīo faciamꝰ ſic petimꝰ Fiatvolūtas tua ſicut in celo in terra vtſcꝫ ſicut angeli ſunt ꝯformes in celovolūtati diuine: ita ſint hoīes ītraPoſt celū vero terrā intuēs ſubdit.In generatōe generationē veri-

tas tua. Hie. Una generatio legisē ꝓphetaꝝ: alia euāgelioꝝ In his generatōibꝰ veritas dei ꝑmanet: qꝛ nihil mēdacij in ſcripturis ſcīs ꝓtulerūt Hu. fundaſti t̓rā l. i. eccīam ī fide chr̄i Let ſin ea lꝑmanet. Sequit̉Ordinatōe tua ꝑſeuerat dies. dieꝫvocat claritatē et̓nā Caſ. qͦtiēs īſingulari numero dies ponit̉. venturus ille ſignat̉ vnꝰ atqꝫ eternꝰ eſt et hꝫ noctē De ſcriptū eſt. Et eritillis dn̄s lumen eternū l qm̄ oīa ſeruiunt tibi/ videlꝫ illa qͥbꝰ dies ꝑpetuꝰerit: vt excludant̉ illi infidelitatistenebras patiunt̉: dn̄o videnturſeruire Ni. Et qꝛ ꝯtra caſuꝫ pctī maxime valet diuine legis meditatio: ſic̄dicit Hiero. ad Ruſticū monachumAma ſcripturaꝝ ſanctaꝝ ſtudia. carnis vitiā amabis: ideo ſb̓dit Tiſi lex tua meditatio mea eſt. l. i. niſi fuiſſeꝫ occupatꝰ in tali mēditatiōe ltūcforte periſſeꝫ Iꝑ lapſum in culpā grauem Lin humilitate mea videlꝫ impulſus corruptōe mee carnis que exſua vilitate ē mee humiliatōis. ẜmillud Mich̓. vi. Humiliatio tua ī medio tui Et qꝛ tale ꝯſeruatiuū debꝫ diligent̓ cuſtodiri tanqͣꝫ valde nc̄ariuꝫ.ideo ſb̓dit̉ In et̓nū obliuiſcar iuſtificatōes tuas Iq̄ ꝯtinent̉ ī lege tuaqꝛ ī ipſis viuificaſti me lꝑ eaꝝ meditatōes p̄ſeruādo me a pc̄tīs: ꝯcludit vlteriꝰ di. Tuus ſū ego leo vi meā ſeruaſti dicto ſaluum mefac. de futuro: ſic̄ p̄terito Lom iuſtificatōes tuas ſī decalogo deſcpͥtas Lexqͥſiui ſitellectu affectū Caſſ. alij honores ſeculi appetūt: alij ꝯiugiaq̄rūt: alij gaudiā mūdi ꝯcupiſcūt Iſteſibi ineſtimabiles putat diuitias. ſiiugiter mādata dn̄i ꝓbet̉ exquirere.Et neceſſe inqͥt habeo vt ſaluū me facias. quia Qe expectauerunt longocertamine: latenter mihi inſidiando