Pſalmus Cxvili
gehenne Ambro. Que āt ſunt iuſtificatōes. Audi ꝓphetā dicenteꝫ Diciniqͥrates tuas vt iuſtificeris Ergoqui iniqͥtates dicittiuſtificat̉. qͥ aūt iuſtificat̉: nō ꝯfundit̉. qꝛ pudorē pctōrūmatura ꝯfeſſiōe perimitEfecit in ſalutare Caph Sequit̉ capitulū xi. cui p̄ponit̉ xi. littera ſcꝫ Caph.q̄ interp̄tat̉ incuruati ſunt Hu. Incuruāt̉ fideles velint nolint ꝑ hec infima qͣꝫdiu in hoc corpore detinenturqd̓ corrūpit̉ ⁊ aggrauat̉ aīam. menstn̄ eoꝝ ad ſuꝑna rapit̉: cū in amore accendit̉ ꝯtēplationis diuini. de qua cōſequenter ſubdit̉ dicensEfecit. INi. Circa qd̓ ſciendūꝙ q̄nto plꝰ anima in ꝯtemplatiōe eleuat̉: tanto magis ab occupatōe exterioꝝ ſenſuum retrahit̉ Et qn̄ ꝯtēplatio multuꝫ intendit̉: ſenſus exteriorab actu ſuo ceſſat̉ ⁊ impedit̉: vt patꝫī raptu: ⁊ ſic aīa quodāmodo deficitin qͣntū ceſſat̉ ab actu exteriori: abſorpta in cōtēplatōe ſummi boni ⁊ delectatōe ſequēti: ⁊ hoc ē qd̓ dicit (defecit in ſalutare tuū aīa mea lqꝛ talisdefectꝰ eſt ſalutaris Gre. iiij. morali.Nā quo qͥſqꝫ robuſtiꝰ et̓naͣ appetit: eoa tꝑalibus ſalubri defectione laſſaturAmbro. Deficere enim eſt migrarevnūquēqꝫ totis ſtudijs ad id qd̓ diligit Illud enī cogitat: illi adheret: illud ꝑſonat: illud in mentis gremio fouet: in id qͣdā defectione trāſfunditur.et hoc ſolū timēt ne illud poſſit amittere Attollat̉ igit̉ aīa nr̄a deficiēs ſuis viribus vt adhereat ſummo bonochr̄o ſalutari nr̄o: ꝑ qd̓ fiet eternalit̓beata Sequit̉ Ni. (et in verbū tuūſuꝑſperauū quo ꝓmiſiſti vitā beatāQuāto enī qͥs in ꝯtēplationē eleuatur: tāto magis de veritate huiꝰ promiſſiōis certificat̉. Qefecerunt ocu-
li mei in eloquiū tuū lqꝛ qͣnto oculi īteriores aīe plus eleuant̉ in deū: tanto magis diuinā bonitatem percipiunt ⁊ veritatem: q̄ in ſacra ſcripturadiuinis eloquijs exprimunt̉ tranſcēdere in infinitū: ⁊ ꝑ ꝯſequens accenditur eius deſideriū ad vidēdū deuꝫīmediate atqꝫ eo fruēdū Ideo ſubditur ldicētes. qn̄ ꝯſolaberis me in ꝑfecta beatitudine. Et qꝛ ex tali elenatione ad diuina. reddit̉ hō qͣſi inſenſibilis circa exteriora agibilia Ideo ſb̓dit̉ Quia factꝰ ſum ſicut vter ī pruina. Uter enī in pruina derelictꝰ videtur nō applicabil̓is vltra humanisvſibꝰ: ⁊ hoīes excellent̓ contemplatiui reputātur in agibilibꝰ ⁊ politicisid ē actibꝰ mūdanis: quafi ſtolidi Un̄et iiij. Re. ix. Principes exercitꝰ quierāt cum hyeu dixerūt de ꝓpheta quivenerat ad eū inungendū. Quid venit inſanꝰ iſte ad te? Et in figura huiꝰfacies moyſi apparuit cornuta: ex collocutōe dn̄i. vt habet̉ Exod̓. xxxiiij:Excellent̓ ergo ꝯtēplatiui ab hoībꝰmūdanis reputant̉ fatui. et tn̄ ẜm veritatē ſunt ſapientiſſimi. qꝛ ſapientiaꝯſiſtit ꝓprie in ꝯtemplatiōe pͥme cauſe: nō ſolū ẜm ſāctos: ſꝫ etiā ẜm ph̓osvt habet̉ .i. metaph̓. Et qꝛ excellent̓ꝯtemplatiuis vita p̄ſens vertitur intedium Ideo ſubditur Quot ſuntdies ſerui tui Iid ē: qͣꝫdiu retardabora beatitudine celeſti Hoc modo dicebat Paulus ad philipp. i. Deſideriūhabeo diſſolui et eſſe cum chriſtol qͣndo facies de perſequentibus me iudicium Iid eſt de diabolo cum miniſtris ſuis indeſinenter tentantibusme: Extremum enim iudiciū in quodemones generis humani perſecutores detrudentur in infernuꝫ: a ſanctis: et maxime a contemplatiuis hominibusⁱ deſideratur. quia tunc vita