Concluſio libri pſalmoꝝ.CC. lxi.

ta muſica. nō ꝙ habeant locū in celeſti pr̄ia: ſꝫ ponūtur ad deſignādū multitudine iocūditatis celeſtꝭ. Caẜ. Etꝙ ſcīſſimus ꝓpheta vniuerſa que dicta ſunt ſpūaliter volebat intelligi aptiſſimo fine librum concluſit dicens loīs ſpūs Itam angelicus qͣꝫ humanꝰ llaudet dn̄m. ¶Hie. In hoc ergo regno. nō caro: nō ſanguis: n̄ corruptioſꝫ hō iam ſpūalis totus effectus: deūin ſpū (qͥ ſpūs eſt) laudare nō deſinitſicut in alio psͣ. dictū eſt: Beati qͥ habitant in domo tua dn̄e: in ſecula ſeculorū laudabūt te. Caſſ.Xplicitus eſt decorus ⁊ mirabilis ordo pſalmorū: numero quide myſtico termīatꝰ: ſꝫ ſacris virtutibus īfinitus. qui qͣꝫuis a nobis ex toto ꝯp̄hendi n̄ pōt: tn̄ vtilit̓ querit̉. qꝛꝑſcrutatus ſꝑ copioſior īuenit̉ Quātaei adhuc hic noua dicēda ſūt? qͣntorūfideliū īgenia vſqꝫ ad finē ſeculi curioſa ſedulitate laborabūt? Sed tn̄ iſtaveritas tūc pleniſſime dinoſcēda eſtqn̄ ip̄e dn̄s ꝯtemplatiōem ſuā p̄ſtaredignabit̉. ꝓſpeximꝰ dn̄o lagiēte ꝙ cētū qͥnqͣgīta diebꝰ ſuꝑducto diluuīo crimībꝰ ſuis t̓ra diluta ē. Sic et pſalmorū cētū qͥnqͣgīta ſpirital̓ abyſſus: corda moͣrliū pctīs inqͥnata. vſqꝫ ad iudicij tempꝰ ꝑpetna emūdatiōe purificat.⁊ ſic nobis ex ip̄o ſalutae̓ diluuiū qd̓nr̄m ſenſū delictis ſordidū reddit ablutū. Quid enī in iſto celeſti armarioſcpͥturaꝝ dīnaꝝ īueniē nō poſſis? Geneſim q̄ras h̓ quēadmodū fuit mūdꝰfabricatꝰ: exponit̉. Prophetā dicas.Quis de incarnatiōe dn̄i tāta locutꝰeſt? Euāgeliū cupias paſſionē ⁊ reſurrectionē chr̄i dn̄i: īnumeris locis euidēter oſtendit Et ne lōgius differamquicquid in celo ⁊ in terra ⁊ in marivel apud inferos agit̉: ſi cautiſſime legas oīa ſuis locis cōpetent̓ agnoſcisTeſtis eſt Athanaſij ep̄i ẜmo magni

ficus: qͥ ꝟtutes pſalmoꝝ indagabiliveritate diſcutiēs: oīa illic eſſe ꝓbatq̄cūqꝫ ſcē ſcpͥture ābitu ꝯtinent̉. Nouū ⁊ vetus teſtamētū tanta ꝓprietateꝯplectit̉. vt reuera ſpiritalē bibliotheca in hoc libro intelligas eſſe conſtructā. Nā ſi paradiſus deſiderabilis hētur. ꝙ eū qͣtuor flumīa irrigare noſcūtur. qͣnto beatior eſt aīa q̄ centū qͥnqͣginta pſalmoꝝ fontibus irrigatur.Pratio.U dn̄e verus doctor ⁊ aduocatus: iudex ⁊ largitor: terribilis ⁊ clemens: corripiens ⁊cōſolator. qui cecis mētibꝰ donas aſpectū: qui facis infirmis poſſibile qd̓p̄cipis: qui ſic pius es vt aſſidue rogari velis. ſic munificus vt neminē deſperae patiaris. dona qd̓ te p̄ſtāte boni q̄rimus. ⁊ illa maxīe q̄ ex nr̄a infirmitate neſcimꝰ. Qd̓ ex tuo diximꝰ ſuſcipe. qd̓ ex nobis ignorāter ꝓtulimusparce. ⁊ ꝑduc nos ad illā cōtemplationē vbi iā n̄ poſſumꝰ errae̓. dona face̓que te inſpirāte loqui p̄ſūpſi. dona cōpleri q̄ alios obſeruare ꝯmonui. vt qͥp̄ſtitiſti piū ẜmonē: ꝓbabilē qͦqꝫ cōferas tuis famulis actiōeꝫ. libēa nos amator hoīm ab illo ꝑiculo vt dic̄ Apoꝰ. dū alijs p̄dico ip̄e reꝓbꝰ efficiar.Quā infirmi ſumꝰ: tu veracit̓ noſti. qͣlihoſte fatigamur agnoſcis: fac nos illūvincē qͣtenꝰ eterne iocūditatis p̄miavaleamus promereri. CollectorRecōmendatio.Mmēſa dīne largitatis (pſalmoꝝbonitas: cuiꝰ ꝓuidētia ſcām ⁊ īmaculatā plurimaꝝ dote gr̄aꝝ ſuā ditauiteccīam: int̓ quas illa celeſtꝭ. refulgꝫ apotheca. diuerſoꝝ medicamībꝰ morborū referta liber videlꝫ pſalmoꝝ: qͥ noui ac veteris teſtamēti ſacͣ mēta ꝑcur