Oalmus Cxvui
tē: inſpirando charitatis deſiderium.docet diſciplinā cū in tribulatōibꝰ patiētiā donat. Docet ſcīaꝫ Hie. videlicꝫ vt diſcretioneꝫ habeat ⁊ ſciat diſcernere inter bonū ⁊ malū: int̓ vitā ⁊mortē: int̓ corpꝰ et aīam Caſ. Sꝫ aliter deꝰ docet: alit̓ magiſter humanusIlle verba ꝓmit: ſꝫ intellectū nō pōtꝰeaꝝ rerū preſtare q̄ precipit Deꝰ aūtpͥus cor illuminat: vt in intellectū electoꝝ eiꝰ verba deſcēdant Sequit̉ lqmādatis tuis credidi lea oꝑe ꝯplēdoNi. et qꝛ int̓ dei bn̄ficia ad aīam ꝑtinentia nō ſolū eſt collatio gr̄e: ſꝫ etiācorrectio culpe. ſine qͣ nō trāſit̉ pn̄svita Ideo ſubdit̉ Orius qͣꝫ humiliarer Iꝑ tuā correctō eꝫ lego deliqͥ linicurrēdo culpā lꝓpterca eloquin tuūcuſtodiui lex diuina eī correctiōe experit̉ hō q̄ntū bonū ſit deo obedireQonꝰ es tu lgr̄am ꝯferendo Et qꝛbonū eſt ſui ipſiꝰ diffuſiuū Ideo ſubdit̉ l⁊ in bonitate tua doce me iuſtificatōes tuas Ibonitatē tuā mihi cōmunicādo Caſ. Cōſeq̄nt̓ petit bonitatis auxiliū vt iuſtificatiōes dn̄i qͣslectōe didicēat: ī ſuo certāine declararet. vn̄ ſb̓dit Ni. Qultiplicata ē ſuꝑ me iniqͥtas ſuꝑboꝝ. l.i. demonū meconātiū īpellere ad pctm̄ Lego aut intoto corde meo. videlꝫ intellectu etaffectu Hie. (ſcrutabor mādata tuaHſolationē reqͥrens in eis vt ſic euadā eoꝝ tentamenta Coagulatū ē ſicut lac cor eoꝝ. ſꝑ tentamēta Ni. i.malicia ꝯpreſſū: qꝛ ſpūs maligni ſt̓ inmalicia obſtinati Lego vero legē tuāmeditatꝰ ſuꝫ. ¶ Caſſ. ad faciliꝰ eis reſiſtēdū: vt eoꝝ crudelis obſtinatio piaꝑſeuerātia vinceret̉ Ni. Ronū mihi dn̄e: qꝛ humiliaſti me j. i. ꝙ ꝑ inſultus ⁊ tentatōes demonū dediſti mihicognitōeꝫ fragilitatis mee: ne ex donis tuis caderē in ſuꝑbiam Hoc mōdicebat paulꝰ. ij. ad Choꝝ. xij. Ne ma
gnitudo reuelationū extollat me: datus eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee angelus ſathane qͥ me colaphizet. Ergoad hoc ꝑmiſiſti me tentari et diſcaꝫiuſtificatōes tuas .ſ. i. vt facerē q̄ docuiſti Et qꝛ experimēto ꝓprie fragilitatis mouet̉ hō magis ad diſcēdumartē defendendi ſe ꝯtra impugnationē demonū q̄ habet̉ ꝑ vetꝰ ⁊ nouumteſtamētū: ideo ſubdit̉ Qonuꝫ mihilex oris tuiqꝛ decē precepta decalogi locutꝰ ē deus in mōte ſynai ꝑ angelū ꝑſonā dei repreſentātē Et legeꝫeuāgelij locutꝰ ē nobis ꝑ filiū in carne apparentē. ẜm ꝙ dr̄ ad heb̓:. i. Nouiſſime locutꝰ eſt nobis in filio quemꝯſtituit heredē vniuerſoꝝ Seqͥturlſuꝑ milia auri ⁊ argēti l. i. ſuꝑ om̄esmūdi diuitias: quia tāto ſpūalia excerdūt tꝑalia: quāto illa que ſunt animecorporalibꝰ preferuntur Nu. Undein gloſa dicitur Plꝰ diligit charitaslege dei. qͣꝫ cupiditas milia auri ⁊ argentiAnus tue domine Ioth Seqͥtur capitulū x. cui preponit̉ decima lr̄a videlicꝫIoth q̄ interpretat̉ pͥncipiū Unde fidelis populꝰ pͥncipiuꝫ ſue creationisrememorans. petit illuminationē inteſlectus ſui dicens Aug.Anꝰ tue. l. i. dei virtꝰ ⁊ d̓i ſapientiā. videlꝫ chr̄s dn̄s Ifecerūt melẜm animā ad imaginē tuaꝫ (⁊ plaſmauerūt me ẜm corpꝰ Ni. in ſtatura recta ad videndū deū: vt videlicꝫhō ex figura corporis quodāmododoceat̉ ꝯtēplari ⁊ amare celeſtia. vn̄poetā dicit Os hoī ſublime dedit celūqꝫ videre Iuſſit ⁊ erectos ad ſidera tollere vultꝰ Et ſimilit̓ cū q̄reret̉ab Empedocle cur viueret? Rn̄dit.vt aſtra aſpiciā: ſb̓trahe celū nullꝰ eroSequit̉ Ida mihi ītellc̄ct. lh̓ ē: eleuat