Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXXr
Einzelbild herunterladen
 

Cxx.

id eſt mīaꝫ tuā pctōres dignaris reſpicere Et addit ī toto corde meo.id ē intellectu qͣꝫ affectu l miſereremei Htinuādo in me bonū vſuꝫ liberi arbitrij: cuius ꝯtinuatio ꝓcedit exgr̄a dei lẜm eloquiuꝫ tuū. qd̓ dixiſti.Petite accipiētis Cogitaui viasmeas. l. i. ꝓceſſus ī bono ſunt tardiex fragilitate humana: ſꝫ ſunt feſtiniex gr̄a diuina Ideo ſb̓dit̉ lꝯuerti pedes meos. l. i. ſenſus affectꝰ meos Lin teſtimonia tua. Hię .i. in p̄ceptatua vt ea oꝑe ꝯpleāaratꝰ ſuꝫ etſum ꝯturbatꝰ vt cuſtodiā mādatā tuaHu. Acſi dicat Etiā ꝓpter mādata dn̄i cuſtodiē̄da paratꝰ ſum pati. qꝛ. Pe. ij. dicit̉ Si qͥd patimini ꝓpteriuſticiā: beati Ni. Et qꝛ curſuꝫ bono demones ſuis tētatōibꝰ nitunt̉ impedire Ideo ſubdit̉ Funes pctōꝝ.id eſt tentatiōes demonū (circuplexiIunt me ad īpediēdū me ī bono oꝑeLet legē tuā ſum oblitꝰ Itua gr̄aꝯfortatꝰ Ideo ſubdit̉ Qedia nocteſurgebā ad ꝯfitēdū tibi Iꝯfeſſio ē laudis Hu. vacat dicit Medianocte ſurgebā: ſcit enī hoc tꝑe pͥmogenita egyptioꝝ ꝑciaſſa. que pͥmimotꝰ pctōꝝ intelligunt̉ interemptiAmbro. Tūc enī feruet carnis illecebra: tūc mēs ſomnolēta ē: animꝰ qͣꝫoccupatꝰ eſt. tūc tentator aſſiſtit. tuncretia iacit qͥbꝰ turbare poſſit mentemīprouidā: tūc varias deceptiones pectori dormiētis īfundit vt bonū decipiat. ſtatū mentis ꝯturbet Caſ.Et qꝛ ſcit ſponſuꝫ media nocte vētu Ideo eodeꝫ tꝑe ſurgit ad laudes:ne int̓ fatuas virgines ianua celeſtisſibi claudat̉ Surgebā ergo in tꝑead laudādū te (ſuꝑ iudicia iuſtificationis tue Hi. i. de hoc tuo ſcō iudicio voluiſti me in iuſticia cuſtodireIdeo ſubdit̉ Oarticeps ego ſuꝫ lex

filiali: qͥs cauet offēde̓ deū patrē lcuſtodiētiū mādata tua. ſꝑ ſcām oꝑationē Et qꝛ p̄dicta gr̄a diuina oībusꝯfert̉ ad ſe debite diſponētibꝰſubdit̉ Niſericordia tua dn̄e plena ēterra. ſꝑ quā iuſtificas īpiū. Et qꝛ qͣnto plꝰ habent̉ bona ſpūalia: tanto plꝰdeſiderant̉ Ideo ſubdit liuſtificationes tuas doce me bona ſpūalia ī meaugmētādo Hie. vt ipſas iuſtificationes. hoc eſt mādata tua intelligā:dicem. opere compleamAniA ilciſti Theth Sequit̉ capitu ix. cui p̄ponit̉ nona lr̄a hebraicaeſt Theth: cuiꝰ interpretatio eſt: excluſio. Scriptū eſt ei de charitate: qꝛcharitas foras mittit timorē Ni. charitas chriſti vrget nos ad opus bo ex cōſideratōe bn̄ficioꝝ in menteet corpore receptoꝝ: qd̓ iſte populꝰ fidelis ꝯſiderās ꝯſeq̄nt̓ ait dicēs.Onitateꝫ feciſti cum ſeruo tuodn̄e Iaīam ei ꝯferēdo ad imagi tua creatā: bona gr̄e ſuꝑaddēdo fuerūt data hoī in ſtatu innocētie: poſt lapſum dant̉ ī baptiſmo: an̄dabant̉ regularit̓ in circūciſione Lẜmverbū tuū lꝓut habet̉ Gene. i. Faciamꝰ hominē ad imaginē: qͣntū ad bonanature: ſimilitudinē nr̄am. qͣntū adbona gr̄e Et qꝛ debꝫ hoc hoī ſufficere: ſꝫ ſꝑ debꝫ ꝓfectū in ſpūalibꝰrere ẜm dicit Augꝰ. in li. de ꝑfectione iuſticie Nemo inqͥt multū ꝓfecerit: dicat mihi. ſufficit. exiuit enī devia an̄ t̓minū vltra perit di Bonitatē Iqͣntū ad ꝑfectionē appetitꝰ l2diſciplinā ſciētiā. Iq̄ntū ad ꝑfectione intellectꝰ ldoce me lampliori gratie tue illuſtratione. Et dicit: diſcipli quantū ad cognitionē moralium.et ſcientiam: quātū ad cognitionē ſpeculabiliū Caſſ. docet enī deꝰ bonita