Pſalmus Cxvul
uꝑbi iniqua agebant vſqueqͣqꝫ)Bn. qꝛ nō eis ſufficit ꝙ mali ſunt: ſꝫbonos etiā ad maliciam eoꝝ trahē conati ſunt la lege aūt tua nō declinauiqd̓ tn̄ me facere cogebāt ſuꝑbi Memor fui iudicioꝝ tuoꝝ. q̄ oꝑatꝰ es Laſeculo dn̄e ſa qͦ genꝰ humanuꝫ ſūpſitexordiū Ni. qͥbꝰ iudicijs malos ꝑdidiſti. ⁊ ꝯfidētes ī te liberaſti: vt Noede diluuio Loth de ſb̓uerſiōe gomorre: et tres pueros de camino igniset ꝯſolatꝰ ſum. ſperās ꝙ etiā liberabis me Et licꝫ aliqn̄ n̄ liberat dn̄s fideles ſuos a morte tꝑali: ſic̄ machabeos nō liberauit de tormētis antiochiij. macha. vij. tn̄ fuerūt meliꝰ liberatiqͣꝫ tres pueri de camino ardenti. ẜm:ꝙ dicit Augꝰ. qꝛ illi fuerūt liberati d̓igne: poſtea morituri Hachabei fuerūt liberati de pn̄ti miſeria in eternūvicturi Cōſeq̄nt̓ agit̉ d̓ timore ꝓpriefragilitatis: qꝛ qͣntūcunqꝫ hō ſperaredebeat de auxilio dn̄i. tn̄ debꝫ timerene labat̉ in pctm̄ ex ꝓpria fragilitate ⁊ſic fruſtret̉ ſua ſpe Ideo ſubdit Qefectio l. i. timor magnus ltenuit meIn tranſlatiōe hebraica habet̉ Horror tenuit me: l ꝓ pctōribꝰ dēlinq̄ntibꝰ legē tuā. qͥ ſūt multi valde. ẜᵐ illd̓Mat. vij. Lata eſt ⁊ ſpacioſa via q̄ ducit ad ꝑditionē. ⁊ multi ſunt qͥ ītrātꝑ eā Et ideo qͥlibꝫ q̄ntūcūqꝫ iuſtꝰ debet timere ne ſimilit̓ ſibi accidat ex ꝓpria fragilitate Hie. Uel eſt vox eccleſie q̄ dolet ſuꝑ p̄uaricatōes iniqͦrūaffectuū miſeratōis oſtēdēs Ni. Etqꝛ ad vitādū caſum pcͣtī multū valetor̄o: ꝑ quā mens a terrenis retrahit̉:et ad diuina ſubleuat̉ Ideo ſubditurantabiles mihi erāt iuſtificatōestue j. i. laudes tue Caſſ. Per hoc ſignificat pſalmodiā cū magna delectatiōe ꝑagendā. ſicut dicit apoſtolꝰ Cāttantes ⁊ pſallētes in cordibꝰ veſtrisNi. (in loco peregrinatōis mee. j. i. i
via p̄ſentis vite qua tendimꝰ ad patriā ſicut peregrini Caſ. Expulſi ſicdem in Adaꝫ de ſede paradiſi in hacvita incolatu gerimꝰ: qꝛ patrie illiꝰ beatitudinē nō habemꝰ Ni. et qꝛ dīnelaudes nō ſolū dicende ſunt de die: ſꝫetiā de nocte: ideo ſubdit̉ Qemor fuinocte noīs tui dn̄e. Et qꝛ or̄onē debet ſeqͥ ſcā oꝑatio: ideo ſubdit (⁊ cuſtodiui legē tuā. ſꝑ mādatoꝝ tuorumimpletionē. et qꝛ iſta hꝫ hō a dei gr̄a:ideo ſubdit̉ Hec videlꝫ gr̄a factaeſt mihi videlꝫ vt cuſtodirē legē tuam (qꝛ iuſtificatōes tuas exqͥſiui/ vn̄dicit ſaluator Mat. vij. Querite ⁊ inuenietis Hie. Nos qͣꝫ ſupplicit̓ exoramꝰ dn̄m vt nobis iuſtificatiōes ſuas inſinuet: vias reſeret: mirabilia declaret. et ſi qͥd legis vmbraculū occul̓tauit: clement̓ reuelet: vt ſi palmā bevitudinis nō meremur: ſaltē vel prodelictis veniā ꝯſequamur Per xp̄mdn̄m nr̄m qͥ eſt bn̄dictꝰ in ſe. ſe. AmēOrtio mea doHeth Sequit̉ capitulū viij.Ambro. Cui preponit̉ littera octaua videlꝫ Heth que interpretationelatina dicit̉ pauor Hu. quo ſanctuspopulꝰ tenetur ne deſideratum amittat que eſt portio eius Unde ꝯſeq̄nt̓ſubiungit dicens Nico.Ortio mea dn̄e. ſqͣſi dicat: firmitſpero ꝙ tu ſis ꝑs ⁊ portio meain futura beatitudine Hie. qͥ relinqͥtmundi ſuꝑbiā: honoꝝ faſtigia: diuitiarū qͣꝫ iactatiā: et in celū collocat theſauros. huiꝰ portio efficit̉ deꝰ Ni:Unde aūt ſpes iſta hāc portionē coſequēdi ſurgat: ꝯſeq̄nter declarat dicens Idixi. j. i. decreuilcuſtodire legētuā. ſꝑ bonū vſum liberi arbitrij tuagr̄a informati Et qꝛ ad huius vſusꝯtinuationē facit oratio d̓uota Ideoſubdit Qeprecatꝰ ſum faciem tuam.