¶ Cxix.

lutis etiā veniat mihi ẜm eloquiumtuū .i. ſicut ꝓmiſiſti gratiā te daturū.Et ſmīa tua obcenta cū ſalute Creſpondebo exprobrantibꝰ mihi verbūReſpondebo ei demonibꝰ verbuꝫCordis ꝑ humilitatē: hereticis verbūoris ꝑ ſapiētiā: ⁊ detractoribꝰ verbūoꝑis ꝑ ſanctā ꝯuerſationē (qꝛ ſperaui in ſermonibꝰ tuis Iqꝛ ſpero ꝙ perme loq̄ris humilitatē in corde: ſapiētiā in ore: atqꝫ ſcītatē in oꝑe: que magis ſermones tui ſunt qͣꝫ mei Et neauferas de ore meo verbuꝫ veritatisvſqueq̓qꝫ. Gre. xi. moꝝ. Perpendeei ꝙ oīpotēs deꝰ verbū veritatis facientibꝰ tribuit. ⁊ nō faciētibus tollitQui ergo hoc de ore ſuo non auferripetijt: qͥd aliud qͣꝫ gr̄am bone oꝑationis q̄ſiuit Acſi aperte diceret A bono oꝑe me errare non ſinas. ne dumamitto ordinē bene viuēdi: rectitudinē ꝑdā loq̄ndi Hu. Cām ſubdit di.qꝛ in iudicijs tuis hoc eſt in flagellis qͥbꝰ me ꝑmittis affligi l ſuꝑſperaui. Au. qꝛ flagella qͥbꝰ me corripis:nō auferūt ſpem: ſꝫ augent: qm̄ quem.diligit dn̄s: corripit Flagellat āt oēmfiliū quē recipit Hū. At cuſtodiaꝫ.legē tuā ſꝑ leā oꝑe adimplēdo qͣꝫdiuvixero in hac vitā qͣntū ad eiꝰ mādata (et in ſeculū ſeculi. l.i. ī futura vitaqͣntū ad charitatē Gl. quā ſcī angeliet ſpūs habent in celo ꝑfectaꝫ: ſine fine laudādo deū Oſt ambulabā in latitudine. Ni. ſcꝫ charitatis: q̄ etiameſt tāte latitudinis. ꝙ etiā ſe extēditad inimicos nr̄os Un̄ Math̓. v. dicit̉Diligite inimicos veſtros: bn̄ facitehis qͥ oderūt vos lqꝛ mādata tua exqͥſiui ad ſciēdū ⁊ faciendū ea At loq̄bar in teſtimonijs tuis. ¶Hu. Iſteverſus eſt vox martyrū: vnde de beata katherina cantat̉ ad introitū miſſeEt loq̄bar de teſtimoijs tuis (in cōſpectū regū ⁊ nō ꝯfundebar. Ipſa ex

coraꝫ rege diſputauit de teſtimonijschr̄i ⁊ nō ꝯfuſa: ſꝫ ph̓os ꝯfudit ⁊ adfidē ꝯuertit Caſſ. Cōfundit̉ aūt illecuiꝰ ꝑ rōcinationē vincunt̉ dicta Etmeditabar in mādatis tuis q̄ dilexiHie. vt opᵉ meditatōis. dilectionisꝑficeret fructum Hu. Et leuauicū pura intētiōe lmanꝰ meas ad mādata tua q̄ dilexi lea oꝑe ꝯplendo. qꝛꝓbatio dilectionis: exhibitio ē oꝑisLet lideo Lexercebor in iuſtificationibus tuis. Ni. i. in oꝑibus mandatorū tuoꝝ que iuſtificant hominemEmor eſto verZay Incipit vij. capituluꝫcui preponit̉ lr̄a hebraica ſeptima videlꝫ Zay Ambro. que interpretat̉ducte. Quid ſibi velit iſta interpretatio: nō ſatis liquet: niſi forte vt vnuſquiſqꝫ ſe regat ⁊ ipſe ſui ductor ſit tēdens ab his viſibilibꝰ ad īuiſibilia bona que nūc habentur in ſpe. de qͣ cōſequēter ait dicensEmor eſto verbi tui ſcilicꝫ ꝓmiſſionis eterne facte: non vnicuiqꝫ: ſed (ſeruo tuo. De quo habetur Iohannis xij. Ubi ego ſum illic et miniſter meus erit. Ecce promiſſio facta ſeruo dei Aug: lin quomihi ſpem dediſti id eſt: quia vitameternam promiſiſti Hec. ſcilicꝫ ſpesfuture beatitudinis me conſolataeſt in humilitate mea. Cranſlatio hebraica habet: in afflictione mea Caſ.hoc eſt: in erumna preſentis vite quahumiliatus ſum. patienter ſuſtinendo huius ſeculi aduerſa HugoCauſam huius conſolationis ſubditdicens lquia eloquium tuum quodcōtinet promiſſa tua lviuificauit meſid eſt confortauit me in afflictioneCaſſiodorꝰ. Quia promiſſio tantiiudicis firmauit animum ſuſtinentis