Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCxviij.

in toto corde meo. l. i. ex tota dilectione deū amādo ꝓximū Heduc mein ſemita mādatoꝝ tuoꝝ: qꝛ ip̄am volui ¶aſ. qꝛ veteris legis mandatatenebat: noui teſtamēti ſpūalē gr̄amꝓbat̉ expetere: quaꝫ ſe ad celoꝝ regna nouerat ꝑuenire Nu. Semitamandatoꝝ eſt via arta ducit ad regnū: de ſaluator dicit Math̓. xix. etLu. xviij. qn̄ adoleſcēti dicenti oīamādata ſeruaſſꝫ a iuuētute ſua: dixitAdhuc tibi vnū deeſt Uade vēdeoīa habes da pauꝑibꝰ. veni ſeq̄re me. Quaſi dicat. Licꝫ ſis in viadatoꝝ: tn̄ es in ſemita rectior eſtvia. Et qꝛ dixit ip̄am volui. ne qͥs bo volūtatē ſibi aſcribat: ꝯſeq̄nt̓ ſubdit Inclina cor meū lacſi dicat. etiāa me habeo vt bonū velim: ideotu dn̄e Inclina cor meū in teſtimonia tua vt magis ea velim inauariciā ſaīam a dīnis oꝑibꝰ retrahēte Au. Teſtimōijs qͥppe ſuis nobiſ agit deꝰ vt gratis colamꝰ qd̓ impedit auaricia: radix eſt omniū maloꝝ Caſ. Auaricia eſt tꝑaliū reꝝ flagrans oīo deſiderium Un̄ pͥmꝰpeccauit. ſuis poſteris vitia incentiua dereliqͥt Ni. et deinde petit amotionē ꝯcupiſcētie carnalis vt pluri incēdit̉ ex aſpectu impudico. vn̄ſubdit Fuerte oculos meos ne vibeāt vanitatē .j. i. ſpectacula ad malūInxurie ꝑtinctiā vel inducētia Hu.qꝛ a ꝯſpectu vanitatis ꝓuocat̉ ꝯcupiſcētia. ex hoc impͥmit̉ mēti turpis cogitatio cor dilacerat̉ ac depredatur.malū ꝓpoſitū ꝯcipit̉: amittitur.Caſ. Hic notant̉ illi diuerſis ſpectaculis occupant̉: hic mulieruꝫ fedo amore rapiunt̉: hic alienarū reꝝpoſſeſſionē improbe ꝯcupiſcūt Sedhoc amoto. qͥd q̄rendū ſit oſtēdit di.Hie. Cin via tua hoc eſt in te ipſo.vel in tuis mādatis l. viuifica me lin

aīa Otatue ſeruo tuo eloquiū tuuꝫl.i. mādata tua l in timore tuo. li. vxte timeā timore ſco ſtabilit̓ ꝑſeuerant̉ Hu. Emputa opprobriū meūqd̓ ſuſpicatꝰ ſum. . i. fac̄ ne malū ſuſpicer de alio. vel ſi forte ſurrepat ſuſpitio: fac ne creſcat in iudicium: qd̓ ſifacio eſt opprobriū meū: qꝛ falſum iudico: talē qualē ſuſpicor eſſevel fuiſſe oſtendo Caſſ. neceſſeeſt verecūdiā incurrat ignoransaliud aſſeuerat. ſuſpicio enī ſepiſſimeꝓbat̉ incerta: viro ꝯuenit chr̄iano Iure ergo ſibi illud amputarirebat vnde reꝰ poterat inueniri Sequit̉ l qꝛ iudicia tua iocūda ſꝑ tribuīs electis tuis eternā requiē dicēsUenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnū Ni. Ecce ꝯcupiui mādata tuaIſcire operari Lin equitate tua viuifica me ſaugmentando in me vitaꝫgratie Et dicit in equitate: qꝛ talisequitas iuſticie quaꝫ dirigit̉ indeū meritorie. eſt niſi gratiam adeo hoī datā iuſtificat impiuꝫt veniat ſuperUau Sequit̉ capitulū vi:Ambro. cui ſexta lr̄a preponit̉ ſcilꝫUau interpretat̉ et ille. Quis aūtille ītelligēdꝰ ſit: ſatis aꝑte demōſtratſcū ſubdit di. Hugo:T veniat ſuꝑ me mīa tua dn̄e l mīa ſequit̉ Iſalutare tuū ſcꝫ chr̄usdn̄s Hīe. Acſi dicat populꝰ gētilisUleniat nos redimē̓ o deꝰ pr̄ filiꝰ tuꝰẜm eloquiū tuū Caſ. i. ẜm ꝓmiſſione tua quam ꝓphetas cognoſcerisfuiſſe policitꝰ Uel ē vox pctōris moralit̓ Hu. remiſſionē precātis pctōꝝEt veniat ſuꝑ me mīa tua dn̄e Peccator in limo ꝓfundi infixꝰ venit ad mīam: ſꝫ ipſa deſuper venit ad Un̄ in alio pſalmo dicit̉ Oīa eiꝰp̄ueniet me Salutare tuū .i. gratia ſa