PſalmusCxviij.
in toto corde meo. l. i. ex tota dilectione deū amādo ⁊ ꝓximū Heduc mein ſemita mādatoꝝ tuoꝝ: qꝛ ip̄am volui ¶aſ. qꝛ veteris legis iā mandatatenebat: noui teſtamēti ſpūalē gr̄amꝓbat̉ expetere: ꝑ quaꝫ ſe ad celoꝝ regna nouerat ꝑuenire Nu. Semitamandatoꝝ eſt via arta q̄ ducit ad regnū: de qͣ ſaluator dicit Math̓. xix. etLu. xviij. qn̄ adoleſcēti dicenti ꝙ oīamādata ſeruaſſꝫ a iuuētute ſua: dixitAdhuc tibi vnū deeſt Uade ⁊ vēdeoīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. ⁊ veni ſeq̄re me. Quaſi dicat. Licꝫ ſis in via mādatoꝝ: nō tn̄ es in ſemita q̄ rectior eſtvia. Et qꝛ dixit ip̄am volui. ne qͥs bonā volūtatē ſibi aſcribat: ꝯſeq̄nt̓ ſubdit Inclina cor meū lacſi dicat. etiāa me nō habeo vt bonū velim: ⁊ ideotu dn̄e ¶ Inclina cor meū in teſtimonia tua vt magis ea velim ⁊ nō inauariciā ſaīam a dīnis oꝑibꝰ retrahēte Au. Teſtimōijs qͥppe ſuis nobiſcū agit deꝰ vt eū gratis colamꝰ qd̓ impedit auaricia: q̄ radix eſt omniū maloꝝ Caſ. Auaricia eſt tꝑaliū reꝝ flagrans oīo deſiderium Un̄ ⁊ pͥmꝰ hōpeccauit. ⁊ ſuis poſteris vitia incentiua dereliqͥt Ni. et deinde petit amotionē ꝯcupiſcētie carnalis q̄ vt plurimū incēdit̉ ex aſpectu impudico. vn̄ſubdit Fuerte oculos meos ne vibeāt vanitatē .j. i. ſpectacula ad malūInxurie ꝑtinctiā vel inducētia Hu.qꝛ a ꝯſpectu vanitatis ꝓuocat̉ ꝯcupiſcētia. ex hoc impͥmit̉ mēti turpis cogitatio ⁊ cor dilacerat̉ ac depredatur.malū ꝓpoſitū ꝯcipit̉: ⁊ rō amittitur.Caſ. Hic notant̉ illi qͥ diuerſis ſpectaculis occupant̉: hic qͥ mulieruꝫ fedo amore rapiunt̉: hic qͥ alienarū reꝝpoſſeſſionē improbe ꝯcupiſcūt Sedhoc amoto. qͥd q̄rendū ſit oſtēdit di.Hie. Cin via tua hoc eſt in te ipſo.vel in tuis mādatis l. viuifica me lin
aīa Otatue ſeruo tuo eloquiū tuuꝫl.i. mādata tua l in timore tuo. li. vxte timeā timore ſco ſtabilit̓ ⁊ ꝑſeuerant̉ Hu. Emputa opprobriū meūqd̓ ſuſpicatꝰ ſum. . i. fac̄ ne malū ſuſpicer de alio. vel ſi forte ſurrepat ſuſpitio: fac ne creſcat in iudicium: qd̓ ſifacio eſt opprobriū meū: qꝛ falſum iudico: ⁊ nō talē qualē eū ſuſpicor eſſevel fuiſſe oſtendo Caſſ. Nā neceſſeeſt ꝙ verecūdiā incurrat qͥ ignoransaliud aſſeuerat. ſuſpicio enī ſepiſſimeꝓbat̉ incerta: q̄ viro nō ꝯuenit chr̄iano Iure ergo ſibi illud amputari q̄rebat vnde reꝰ poterat inueniri Sequit̉ l qꝛ iudicia tua iocūda ſꝑ q̄ tribuīs electis tuis eternā requiē dicēsUenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnū Ni. Ecce ꝯcupiui mādata tuaIſcire ⁊ operari Lin equitate tua viuifica me ſaugmentando in me vitaꝫgratie Et dicit in equitate: qꝛ talisequitas iuſticie ꝑ quaꝫ dirigit̉ hō indeū meritorie. nō eſt niſi ꝑ gratiam adeo hoī datā q̄ iuſtificat impiuꝫt veniat ſuperUau Sequit̉ capitulū vi:Ambro. cui ſexta lr̄a preponit̉ ſcilꝫUau q̄ interpretat̉ et ille. Quis aūtille ītelligēdꝰ ſit: ſatis aꝑte demōſtratſcū ſubdit di. Hugo:T veniat ſuꝑ me mīa tua dn̄e lq̄ mīa ſequit̉ Iſalutare tuū ſcꝫ chr̄usdn̄s Hīe. Acſi dicat populꝰ gētilisUleniat nos redimē̓ o deꝰ pr̄ filiꝰ tuꝰẜm eloquiū tuū Caſ. i. ẜm ꝓmiſſione tua quam ꝑ ꝓphetas cognoſcerisfuiſſe policitꝰ Uel ē vox pctōris moralit̓ Hu. remiſſionē precātis pctōꝝEt veniat ſuꝑ me mīa tua dn̄e Peccator eī in limo ꝓfundi infixꝰ nō venit ad mīam: ſꝫ ipſa deſuper venit adeū Un̄ in alio pſalmo dicit̉ Oīa eiꝰp̄ueniet me Salutare tuū .i. gratia ſa