¶ Cxviij.
Sequit̉ Ni. Gias meas ānūciaui.ſupple tibi ꝑ humilē ꝯfeſſionē ⁊ exaudiſti me lremittēdo mihi pctā ī cotritiōe Caſ. ldoce me iuſtificatiōestuas Inō ad audiendū: ſꝫ ad faciēduꝫiaꝫ iuſtificationū tuaꝝ inſtrue me¶Nu. i. modū ⁊ ordinē adimplendieas: et ipſis ſupple cognitis Lexercebor in mirabilibꝰ tuis. l. i. in apoſtolicis ceterisqͣꝫ doctrinis eccīaſticis q̄mirabiles vident̉ inexpertis Hie.Dormitauit aīa mea. ī in huiꝰ habitaculi mortalis ſtatione lpre tedio.corpore īfirmitatis. Ni. Scīs eī hoībꝰ tedioſa eſt ſarcina corporis cui oꝫꝯdeſcendē ꝯcedendo ei refectionē etqͥetē ſufficientē. in qͦ ꝯdeſcenſu facilit̓deficit hō: nimis ſuo corpori ꝯpatiendo: ⁊ ſic diſponit̉ ad caſū: ideo ſubdit̉?ꝯfirma me lgr̄am tuā in me ꝯſeruādo. Et quia ad hoc facit diuini verbifreq̄ns meditatio: ideo ſubdit̉ ī verbis tuis IHie. vt ablato pctī ſomnō inſtant̓ vigilē in eis Uiam iniqͥtatis. l. i. deſideriū illud ꝑ qd̓ ad pctm̄venit̉ lamoue a me. tua gratia mihip̄ueniendo Ni. let de lege tua miſerere mei ſſi ab ea declinaui ꝑ mortalepctm̄ Hie. Apud te enī hec lex inſtituta eſt vt ſꝑ miſerearis Aug. Heceſt lex fidei qͣ credimꝰ ⁊ oramꝰ ꝑ gratiā nobis donari. vt faciamꝰ qd̓ ꝑ noſmet ipſos implere nō poſſumꝰ In lege enī factoꝝ. ē dei iubentis iuſticia. īlege aūt fidei. ſubuenientis mīa Ni.Huiꝰ aūt miſeratōis cām allegat exparte ſui di. I Iiam veritatis elegividelꝫ cultura ⁊ ſeruitiū dn̄i ſaluatoris: qͥ eſt via veritas. ⁊ vita. Liudiciatua nō ſum oblitꝰ qͥbꝰ pctōres terribilit̓ puniuiſti: eos tꝑe diluuij ſb̓mergendo. et zodomā igne ſulphureo incendēdo: ⁊ in ꝯſimilibꝰ Et qꝛ ex terrore taliū hō a malo retrahit̉ ⁊ ad bonū ꝯuertit̉ Ideo ſubdit̉ Epheſi te-
ſtimonijs tuis dn̄e firmit̉ ꝓponensca cuſtodire Ambro. Adheret autēteſtimonijs qͥ mūdo renūciat: qͥ curāhuius vite ⁊ tedia ſpernit: qͥ luxurieſtudio ac pecunie cupiditate non curuat̉. et ideo lnoli me ꝯfundere. Ni.id ꝑmittere ꝯfundi: ꝑ recidiuum pcͣtiLiam mandatorū tuoꝝ cucurri. inviam virtutū factibiliter ambulādocū dilataſti cor meū y donū charitatis: q̄ mādata diuina facit leuia. ẜmꝙ dicit̉. i. Io. v. Mandata eiꝰ grauianō ſunt: videlꝫ amāti: ſicut dicit glo.qꝛ charitas vires augmētat. ẜm ꝙ dicit Grego. ome. xij. Uires qͣs impericia denegat: charitas amminiſtratEge pone mihi Hee Seqͥtur qͥntū capitulū. cui preponit̉ littera Hee. q̄ int̓pretat̉ viuit Cū ſupra petierit viuificari a morte ſeculi. ſcꝫ ab amore ſeculi. ſcꝫ ab amore carnali. ⁊ tedio ſpiritali Cōgrue nūc de vita in qua viuerevult. cōſeq̄nt̓ ſubdit di. Aug.Ęgeꝫ pone mihi dn̄e. Cur iſteadhuc poſcit ſibi legē poni: quevtiqꝫ ſi nō ei poſita fuiſſꝫ: nō viā mādatoꝝ: ſicut predixit: in cordis latitudine: hoc ē ī charitate cucuriſſꝫ? Sꝫqͣſi ꝓficiens loquit̉: dei donum nouiteē qd̓ ꝑficit Quid aliud petit cuꝫ ſibilegē poni petit: niſi vt magis: magisqꝫ ꝓficiat; Gratia itaqꝫ dei nobis precipue ꝯmendat̉: qn̄ ſibi legem poſcitponi a dn̄o: qͥ vtiqꝫ iam legē ẜm lr̄aꝫnouerat Sꝫ qꝛ lr̄a occidit: ſpūs viuificat: orat vt ꝑ ſpūm faciat. qd̓ ꝑ lr̄aꝫſciebat l ⁊ exqͥram eaꝫ ſplfaciēdo qͣꝫdiu viuā Qā mihi intellectū. Hie.vt intelliga diſcretionē inter bonuꝫet malū: inter vitā ⁊ mortē: īter lr̄amet ſenſuml̓ et ſcrutabor legeꝫ tuam.Ni. perfectiꝰ cognoſcēdo: qd̓ nō poſſum ſine tuo auxilio l et cuſtodiā illā