Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCxviij.

mihi ea manifeſta mandata ec̄ diximꝰDiliges dn̄m deū tuū ex toto cordetuo: ⁊ ꝓximū tuū ſicut te ip̄m Rogatergo vt ei nullatenꝰ celent̉ q̄ pctōribꝰ ꝓbant̉ abſconſa: qͣꝫuis generalit̓ ꝓnūciata eē videant̉ Ni. Et qꝛ diuinereuelatiōes fiūt deſiderantibꝰ eas Iōſubdit̉ Concupiuit aīa mea d̓ſiderare iuſtificatiōes tuas ī oī tꝑe. Hie.vt ſiue māducē. ſiue bibaꝫ: ſiue aliudqͥd faciā: ſꝑ eas deſiderē. ⁊ mediter. etapprehendā Ni. Cōſeq̄nt̓ oſtēdit̉ collatōis gr̄e impedimētū: qd̓ ē ſuꝑbia.ſicut huilitas ē gr̄e meritoria: ꝓut dr̄Iaco. iiij. Deꝰ reſiſtit ſuꝑbis. huilibꝰaut dat gr̄am Et ẜm hoc dr̄ Tncrepaſti ſuꝑbos Ieijciendo angelos ſuꝑbos de celo: ⁊ pͥmos parētes ꝯtēnentes mādatū dei: expellēdo de paradiſo t̓reſtri (maledicti qͥ declināt a mādatis tuis. Caſ. Nā ⁊ illū adā qͥ ꝯtēpſit mādata dn̄i: ꝯſtat eē maledictū. ethodie ſunt maledicti: qͥ ſimili ſcelerepolluūtur Huiꝰ aūt maledictōis amotionē petit di: Eufer a me opprobrium. ſcꝫ maledictōis l. ⁊ ꝯtēptu ſtrāſgreſſiōis Nic. lqꝛ teſtimonia tua exqͥſiui ſad ſciendū ea ⁊ intelligendum.et iō ſi trāſgrederet̉ ea: nō eſſꝫ ex ignorātia: ſꝫ ex cōtēptu Cām vero p̄dicte petitōis ſubdit cū dicit Etenīſederūt pͥncipes ⁊ aduerſū me loq̄bātur. Iſti pͥncipes ſunt demones: ẜmꝙ dr̄ ad eph̓. vi. Nō ē nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſꝫ aduerſus p̓ncipes tenebraꝝ haꝝ. ⁊ poteſtates ꝯtra ſpūales neqͥtias Ambroet iſti pͥncipes ſedent ⁊ explorāt quichr̄ianꝰ intēte deo ſeruiat ſtudioſusboni oꝑis: ⁊ detractāt de eo dicētes.Inſidiemur illi ⁊ īpediamꝰ eū: ꝓhibeamꝰ eū efficere q̄ d̓ſiderat. frāgamꝰanimū eiꝰ frequētibꝰ ⁊ repētinis aduerſis Ni. Freq̄nt̓ enī tractāt ad inuicē qͣlit̓ poſſint hoīes ſcōs ⁊ lr̄atos

deijcere ꝑ ꝯtēptū diuinoꝝ mādatoꝝ.ſicut narrat Grego. in dialogo. ꝙ iudeꝰ in fano idoloꝝ abſconditꝰ audiuitdemones tractātes de deiectōe Andree ep̄i ciuitatis fontane lſeruꝰ autētuꝰ exercebat̉ in iuſtificatiōibꝰ tuis Iqꝛ qͣntū ꝑcipit a demonibꝰ ſe fortiusīpugnari. tāto debꝫ magis in oꝑibusbonis exerceri: ad qd̓ reqͥrit̉ diligensmētis ꝯſideratio Ideo ſubdit̉ Tam⁊ teſtimonia tua meditatio mea eſt. ſid ē cogito pͥmīa q̄ ꝑſeuerātibꝰ ꝓmiſiſtilet Iideolꝯſiliū meū lqd̓ intēdoſimplicit̓ ꝓſeqͥ: ſunt: ſupple (iuſtificattiones tue l. i. īpletiones mādatoꝝ. tuoꝝ q̄ iuſtificant hominemOheſit pauiDeleth Sequit̉ qͣrtū capitulū cui p̄ponit̉ qͣrta lr̄a Ambro. ẜmhebreos videlꝫ Deleth qd̓ ſignat latine timorē vel natiuitate. et vtrūqꝫp̄t ꝯuenire ſenſui. Natiuitas enī eoꝝē qͥ generant̉ in hoc ſeculo: ꝑ qd̓ intelligimus corporalia q̄ ſunt caduca Etideo a timore non diſtāt. ex corporalibꝰ etiam timor naſcit̉. Quid eſt t̓renanatītas niſi tior. Fidelis itaqꝫ plebspondꝰ corporis ſui aīam aggrauātisa qͦ ī bonis oꝑbꝰ īpedit̉ deplāgit di.Dheſit pauimēto. Pauimētūeſt tra. vel aliqͥd t̓renum. vt lapides Et ideo cū dicit̉ Adheſit pauimento aīa mea. ſenſus talis eſt Aīamea corꝑi terreno ⁊ corruptibili ip̄aꝫaggrauati ē ꝯiūctal viuifica me ſpervitā gr̄e Gl. vt in celo ſit mēs ⁊ nōadhereat carnalibꝰ ⁊ hoc (ẜm verbūtuū. Hu. ꝓmiſſuꝫ ē Ezech̓. xviij.In qͣcūqꝫ hora ingenuerit peccatoromniū iniqͥtatū eiꝰ nō recordabor ampliꝰ Acſi dicat Hie. Corpori mortali aīam ꝯiūctā intelligo Ideo ne delictū inualeſcat: peto viuificari: ſciensꝙ ꝯcupiſcētia carnis morteꝫ oꝑatur