Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXVIv
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCxViij.

dicina ꝑat̉ Cū mala ꝑ lōgas ꝯualue̓moras. qꝛ ꝓuer. xxij. Adoleſcens iuxta viā ſua gradit̉: ec̄ cū ſenuerit nōr̄cedet ab ea Etiā ī adoleſcētia hō ēꝓnior ad pctm̄: vn̄ magis tūc nc̄ariaeſt correctio Per hoc eī ꝙ dicit adoleſcētior: arguūt̉ ſenes: īueterati dierū maloꝝ qͥ difficile corrigūt̉. Sꝫ iſtequē admodū correxit viā ſtiā. ſub ſequēti reſponſione ꝯfirmat di. in cuſtodiēdo ſermones tuos. Non dicitin audiendo vel ſcribendo: ſed cuſtodiēdo ſermones tuos .i. precepta tuaIuxta illud ad Ro. ij. Nō enī auditores legis iuſti ſunt apud deuꝫ: ſꝫ factores legis iuſtificabūtur. et idcircoIn toto corde meo exqͥſiui te. Un̄eccle. i. Nō acceſſeris ad illuꝫ duplicicorde. qꝛ ſicut ait Augꝰ. ꝓ qͣnta parte aliud q̄ris: deū nō q̄ris (ne repellas me a mādatis tuis. Caſ. tanqͣꝫ īdignū bn̄ficijs tuis: vt quē tu feciſtitoto corde petere: tu etiā digneris audire Repellit enī a mādatis ſuis ſb̓dole ſe rogantes Unde ſalomon aitSpūſſanctꝰ diſcipline effugiet fictuꝫet ſubtrahet ſe a cogitatōibꝰ q̄ ſunt ſine intellectu Rogat ergo ne ab intelligentia legis diuine repellat̉ ſicut indignꝰ: vt agnoſcamꝰ hāc intelligētiānō mereri niſi eos qͥ noſcuntur totocorde dep̄cari Nu. et qꝛ intelligensdiuina mādata in eis delectat̉ Iō ſb̓edit̉ In corde meo abſcōdi eloqͥa tuaſ.Ii. memorie ꝯmedaui. ⁊ indignis eanō dixi (vt nō peccem tibi. Ni. quiamādata dei ſic abſcondita. preſeruanthoīeꝫ ab offenſa dei Et qꝛ talis debꝫeē gratꝰ erga deū Ideo ꝑ modū grarū actōis ſubdit̉ Benedictꝰ es dn̄ede bono qd̓ in me cepiſti ¶doce me iuſtificatōes tuas l. i. iuſticie factiōes:ꝑficiēdo qd̓ inchoatū eſt Acſi dicatAu. Quia eī in corde meo abſcondieloqͥa tua vt nō peccē tibi legē dedi-

ſti: da etiā benedictōeꝫ gr̄e vt faciendo diſcā qd̓ ītimādo iuſſiſti Ni. et qꝛhabens notitiā mādatoꝝ. vult aliosvenire ad cognitionē eoꝝ Ideo ſubdit̉ In̄ labijs meis ꝓnūciaui. alijsindicando Coīa iudicia oris tui Inobis per apoſtolos ⁊ ꝓphetas reuelata vt intēdāt ſue correctōi Hu. Sꝫobijci p̄t q̄ſtio Quid ē ꝙ dicit oīa iudicia ſe ꝓnūciaturū: cū dicat apoſ. adRo. xi. O altitudo diuitiarū ſapiētieet ſcīe dei. qͣꝫ incōprehē ſibilia ſunt iudicia eiꝰ Solutio Loquit̉ hic de iudicijs dei ſcibilibꝰ: ⁊ maxime de illisq̄ fient in die iudicij: videlꝫ ꝙ iudexviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ dicturus ē malisIte maledicti in ignē eternum. et bonis. venite bn̄dicti ꝑcipite regnū Etqꝛ iſte in toto ſe occupat circa dei precepta. ideo ſubdit̉ Tn via teſtimoniorū tuoꝝ delectatꝰ ſum Uia teſtimonioꝝ dei ē ſacra ſcriptura q̄ ꝯtinet teſtimonia iuſtoꝝ: ſicut: beati pauperesſpū. qm̄ ipſoꝝ ē regnū celoꝝ. beati qͥlugent. qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉: ⁊ cetera q̄Math̓. v. ſcribūtur Delectat̉ ei in talibꝰ ꝓpter ꝓmiſſionū magnificētiam.ſicut in oībꝰ diuitijs. Hie. Sicutenī terrenꝰ hō in agris. vineisqͣꝫ delectat̉: ita iſte in teſtimonijs dei iocudat̉ de pura ꝯſcīa. qui ꝯtēpto mūdo adeo ditatꝰ ē Ni. et qꝛ delectatio inducit ad fortiꝰ meditādū ⁊ oꝑandumIdeo ſubdit In mādatis tuis exercebor Mu. cogitādo ⁊ oꝑando Let ꝯſiderabo Iꝑfectiꝰ cognoſcēs Lvias tuas qͥbꝰ ad te venit̉ Gre. xvij.moꝝ. Uie dn̄i ſunt. vt mens ꝓſperafugiat. ⁊ ad aduerſa preparet̉ Nihilqd̓ demulcet appetat: nihil qd̓ dēterrere credit̉ ꝑtimeſcat. meroreᵇ preſentēgaudiū reputet: p̄ſentis vite gaudiadāna meroris penſet: abiectōis detrimēta nō timeat. ſꝫ ꝑ hec eterne glorielocū q̄rat Has enī vias chr̄s oculis