¶ Cxvi.
a ꝯͣtēplatōe ph̓oꝝ Cōtēplatio ph̓oꝝeſt ꝓpter ꝑfectōem ꝑſone ꝯtēplantis.et ideo ꝯſiſtit in intellectu. Sꝫ ꝯtemplatio ſcōꝝ q̄ eſt ꝯtēplatio theologica: eſt ꝓpter amorē ipſiꝰ ꝯtēplati: ſcilꝫdei: ⁊ ideo nō ꝯſiſtit in intellectu percognitionē: ſed trāſit ad affectuꝫ peramorē dei tanqͣꝫ pͥncipalit̓ intentumCaſ. Et vide ordine ſcē veracis qͣꝫdoctrine Priꝰ dicit beatos eē qͥ ambulāt in lege dn̄i. deinde qͥ ſcrutant̉ ſacraꝝ teſtīonia lr̄aꝝ. qꝛ n̄ eſt dignꝰ iſtaperquirere: niſi qui ſe ꝓbabili actionecognoſcit̉ tractare Cōſeq̄nt̓ oſtendit̉.qͥ a predicta ꝑfectōe excludunt̉. ſcꝫ delinq̄ntes: qd̓ notat̉ cū dicit̉. Non enīqͥ oꝑant̉ iniqͥtatē: in vijs eiꝰ ambulauerūt. l. i. qͥ oꝑatiōibꝰ pctōꝝ nefandadelectatōe ꝯſentiunt: hi mādatis dn̄iuō obediūt. de qͥbꝰ ſb̓dit̉ Tu mādaſti mādata tua cuſtodiri nimis. ¶Ni.id eſt cum magna diligentiā ⁊ ſolicitudine quā nō habent negligētes. etꝑ ꝯſeq̄ns carent impletiōe mādatoꝝdīnoꝝ Quoꝝ aliqͣ ꝑtinent ad charitatē ꝓximi: aliqͣ ad cōtēplationē q̄ directe ꝑtinent ad amorē dei. ¶ Cōſeq̄nt̓ſubdit̉ de beatitudinis appetitu: cumdicit̉ in ꝑſona totiꝰ eccīe Uinā dirigant̉ vie mee. l̓. i. ꝓceſſus cogitationūet operū lad cuſtodiēdas iuſtificationes tuas. l. i. mādata tua ad vitā actiuā ⁊ ad ꝯtēplatiuā ꝑtinētia: q̄ ꝯtinētiuſticiā ꝑfectā. Hu. Nō poſſunt aūtcuſtodiri iuſtificatōes: niſi p̄ ocul̓ habeant̉: vn̄ ſb̓dit̉ Tunc n̄ ꝯfūdar. denō cuſtoditis iuſtificatiōibꝰ (cū ꝑſpexero. l.i. ꝑfecte inſpexero (in oībꝰ inādatis tuis. ſupple cognoſcēdis. Un̄Iaco. i. Qui ꝑſpexerit in legē ꝑfectā⁊ ꝑmāſerit nō auditor obliuioſus factus: ſꝫ factor oꝑis: hic beatꝰ in factoſuo erit. Tales ergo laudant̉. a quoꝝꝯſpectu mādata domini nō receduntAmbro. Ergo ne ꝯfundamur: cuſto
diamꝰ oīa dn̄i mādata. Nā ſi qͥs vnūmādatū dn̄i cuſtodiat ⁊ aliud preuaricet̉: nihil ei ꝓdeſt Cuſtodiuit ſe aliqͥs a ſanguine. ⁊ non cuſtodiuit ſe abadulterio: vtiqꝫ in vno ꝯuictꝰ punit̉Ętiā in legibꝰ ſecularibꝰ: nec prodeſtei alteriꝰ criminis abſtinētia. ſi in altero fuerit deprehenſus Ni. Et qꝛad cuſtodiendū mādata dn̄i requirit̉illuſtratio ⁊ directio dei: ideo ſubdit̉.onfitebor tibiL .i. laudabo te predicādo ⁊ legēdo lī directōe cordis.ita ꝙ directio cordis mei ad intelligēdū p̄dicta ſit a te Glo. Quia eī feciſti cor directū: ideo te laudabo Lin eoꝙ didici ſa ſcīs patribꝰ (iudicia iuſticie tue qͥbꝰ nunc ⁊ in futuro iudicat̉mūdus Au. Nunqͥd mihi ꝓderit ꝙita didicerim ſi corde ꝑuerſo vias habeo prauasⁱ nō enī letabor in eis: ſedaccuſabor ab eis. ⁊ idcirco Tuſtificatōes tuas. ¶ Ni. i. mādata tual cuſtodiā Ioꝑe adimplēdo Et qꝛ ad hoc requirit̉ aſſiſtentia diuine gratie q̄ facitopꝰ meritoriū. Ideo ſubdit̉ (nō mede relinqͣs vſqueqͣqꝫ Iqͣſi diceret Sime ad momentū dimiſeris: nō potero cuſtodire mandata tua.N quo corrigit adoleſcētior Beth Hu. Octonariopredicto p̄poſita ē lr̄a aleph q̄ intertat̉ doctrina Huic aūt ſcd̓o capitulo ſeq̄nti p̄ponitur lr̄a Beth q̄ interp̄tat̉ ꝯfuſio Et hoc bene ꝯgrue qꝛ adoctrina intelligit hō ⁊ cognoſcit deum ⁊ ſe ip̄m: et exinde ꝯfundit̉ ſuperpctīs ſuis atqꝫ reuertit̉ ad correctionem de qua ſubditur cū diciturN quo corrigit adoleſcētior viā ſuāl. i. prauā ꝯſuetudinē ſuā Licꝫ enī īoī etate qͣntūcūqꝫ ſera vtile ſit corrigi.tn̄ vtiliꝰ eſt in adoleſcētia anteqͣꝫ coſuetudo praua p̄ualeat ī hoīe. Undepoeta ait Principijs obſta: ſero me-