Clxxxix.

ꝑ flagellū correctiōis/ vocat ꝑ mīamꝯſolationis. Sūt tn̄ qͥdā qͥ pręparantꝯuerſionē ⁊ differūt: ⁊ fit in illis voxcoruina: cras. cras. ſufficiat ꝙ fuiſtivſqꝫ ad hodiernū diē peccator: ꝓpterqd̓ obſerua ne lōgitudine mīe dei male vtēdo: tu tibi theſauriſes irā ī dieire: ⁊ reuelatōis iuſti d̓i iudicij Gre.Quia qͦs diutiꝰ expectat ad penitentiā: hos nō ꝯuerſos duriꝰ dānat Sequit̉ ſnīa generalis de mīa dei cū dr̄Tn ẜm peccata nr̄a fecit nobis.Ni. puniendo nos citra ꝯdignuꝫ: qꝛtata eſt offenſa qͣntꝰ ille qͥ offenditur.deꝰ aūt infinitꝰ eſt: ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns offenſa ꝑ pctm̄ mortale ꝯmiſſa eſt infinita:tn̄ remittit̉. Un̄ ſubdit (neqꝫ ẜm iniqͥtates nr̄as retribuet nobis. Caſ.qꝛ poſt offenſā ⁊cͣ. hūc abſoluit qͥ ſe ſtuduerit adhibita ſatiſfactiōe damnare.Hię. Sicqꝫ meliora qͣꝫ merebamurindulſit Un̄ adhuc ſubdit̉ Quoniāẜm altitudine celi a terra corroborauit mīam ſuā ſuꝑ timentes ſe ¶ Quaꝯparatōe illud qͦꝫ ſignificat̉. qꝛ ſic̄ celū Caſ. terras operit ⁊ circuit. atqꝫnutrit̉ fructꝰ eiꝰ: mō pluuias infundēdo: mō preſtādo ſerena Hu. Ita deꝰqui eſt ī circuitu populi ſui fouet enet ꝯſeruat ꝑ ſua gratiā ⁊ mīam. Unde adhuc ſubiūgit di. Quātū diſtatortus ab occidente: longe fecit a nobis iniqͥtates nr̄as. Acſi dicat CaſTantū iniquitates noſtre longe ſūt:cū nobis peccata noſtra indulgentur.quātū p̄t clara dies a tenebroſa noctediſtare. Deinde oſtendit ꝙ gr̄a dn̄igratis ſaluat. Unde dicit Quomodo miſeret̉ pr̄ filioꝝ: miſertꝰ eſt dn̄stimētibꝰ ſe. Hię. Sicut pater miſeret̉ filio cū eū ꝟbeat vt emēdet ac bonis oꝑibꝰ erudiat: ita ⁊ dn̄s corripitnos interdū vt ſaluos faciat Hu.Cuſequēter oſtendit multas cauſasquare dominꝰ de facili ita noſtri mi-

ſeretur. Prima eſt noſtra fragilitas.vnde dicit lqm̄ ipſe cognouit figmētū noſtrū. Ni. i. ꝓnitate noſtram adpeccandū: ⁊ fragilitatē ad ſtandū. iuxta illud Gene. viij. Senſus ⁊ cogitatio hoīs ꝓna ſunt ad malū ab adoleſcētia ſua Et nō ſolū fragiles ſumꝰqͣntū ad aīam: ſꝫ etiā qͣntū ad corpus.vnde ſb̓dit̉ Recordatꝰ ē qm̄ puluisſumꝰ. Trāſlatio romana hꝫ. Hemēto dn̄e ꝙ puluis ſumꝰ: qꝛ corpꝰ nr̄min puluerē terre reſoluit̉ vnde cōpoſitū eſt. ¶ Scd̓a cauſa eſt mundi deceptio: q̄ arridet homini ꝑ ꝓſperitateꝫ.vnde dicit hō ſicut fenūt virens adtē pꝰ modicūi (diēs eiꝰ l. i. vita eiꝰ l qͣſiflos agri ſic efflorebit. quia ſicut flosagri ad caloreꝫ ſolis cito deſiccat̉: ſicvita hoīs ad calorē febris vel alteriꝰinfirmitatis ſtatim exterminatur.Sequitur tertia cauſa qͣre dominusmiſeret̉: q̄ eſt neceſſitas moriendi. vnde ſubdit Hu. Quoniam ſpiritusexiſtens (in illo ī id eſt in corporehoīs lꝑtranſibit moriendo l ⁊ nonſubſiſtet. ſqꝛ recedente aīa cadit corpus Et dicit̉ cadauer. quaſi caro data vermibꝰ Caſ. Audiāt qui ſuꝑbiunt et ſe gaudent mundana felicitateſubiectos Hīe. Tranſeunte enimſpiritu omnis iocunditas et viriditas eius traditur obliuioni Caſſ.Non eſt ergo de fugitiuo flatu preſumendum. ſed hoc hic potius agendum. qd̓ nobis prodeſſe nouimꝰ in futurū. Et ne quis forſitā crederet adhūc modum aīas eſſe redituras. ſicutnōnulli dementium putauerunt. addidit Hu. et non cognoſcet amplius locum ſuum. Locus aīe corplis eſt: ad quod poſt mortem nō reuertit̉. vnde Ioh. x. dicit Uadaꝫ ⁊ n̄reuertar Nic. Tranſlatio hebraica habet que eſt hieronymi ſic. Etnon cognoſcet eum vltra locus eius