Pſalmus.C li.
iudex Dui replet ī bonis deſideriūtuū Icū tibi dixerit cū ſcis Uenite benedicti pr̄is mei Au. Ecce retributiones. quid debebat̉ pctōribꝰ niſi ſuppliciū ⁊ gehēna ignis ardētis? Nonipſa retribuit: ne expaueſcas. nō eniꝫceſſauit vocare: aut vocatū neglexitinſtruere: aut inſtructu ceſſauit ꝑficē.aūt ꝑfectuꝫ neglexit coronare. Quiddicis? Peccator es: ꝯuerte̓: ⁊ accipe:retributōes iſtas: vt ꝓpiciꝰ ſit oībusiniqͥtatibꝰ tuis poſt remiſſionē pctōrū. Corpꝰ īfirmū geris: nc̄e ē vt ſintq̄dā d̓ſideria carnis q̄ te titillēt ⁊ ſuggerāt tibi delectatōes illicitas: ⁊ īeisaliqn̄ ipſa aīa qͥbuſdā ꝯſentit: capit lāguorē: ſanat oēs lāguores tuos: ſi tn̄penitueris. Oīpotēti eī medico nullꝰlāguor inſanabilis occurrit. qͥ repletin bōis d̓ſideriū tuū. ſi q̄ris qn̄. cū l renouabit̉ vt aqͥle iuuētꝰ tua. l Gl. Aqͥla dū ſenio grauat̉. ſupremū labiū roſtri ſui fert̉ ad modū vnci in tātū creſcere. ꝙ nō p̄t os aꝑire neqꝫ eſcā caperę: ⁊ ſic̄ nimia fame ⁊ ſenectute grauata. qͦdaꝫ naturali inſtinctū colliditroſtrū ad petrā: ⁊ excutit vncatu labium qͦ cibꝰ īpediebat̉ Caſ. qͦ facto inpͥſtinā valitudinē corꝑis ſui. ⁊ ſolitaeſcaꝝ ꝑceptōe renouat̉ Hu. ſic et aīaponderoſitate corꝑis grauata īpedit̉:ne pane̓ angeloꝝ frui poſſit: donec inmorte chr̄o ſibi occurrēte. ꝑ ip̄m d̓ponit corꝑis illā groſſitiē. Sicqꝫ r̄nouata: pane angeloꝝ fruit̉/ deū vidēs facie ad facie. Un̄ in exequijs defūctorū dicit̉. Deꝰ in quo electoꝝ aīe depoſito carnis onere plena felicitate letātur. Poſtqͣꝫ dixit retributiones dn̄iqͣs hic ꝯuerſis in illo ſeculo credit veracit̉ poſſe preſtare. Nūc oſtēdit breuit̉/ qꝛ dn̄s mīam facit ſperātibꝰ in ſevindictā patientibꝰ iniuriā. di. Facieis mīam dn̄s. ¶ Caſ. Hic verſus
terrogāti/ qͥd ſit dominꝰ: reſpōdet. faciens mīam: maxime illis qͥ miſerent̉ꝓximis: ſicut dicit in euāgelio Beatimiſericordes/ qm̄ ipſi mīam cōſeq̄nt̉.et iudiciū oībꝰ iniuriā patientibꝰ.Hoc illis ꝓmittit̉ qͥ patientie munēde corant̉: de qͥbus ait. Da mihi vindictā/ et ego retribuā eis. Nā qͥ ſe manū deſiderāt vlciſci: qꝛ furorē fuū inimici ꝑſecutiōe ſatīare ꝯtendūt/ vindictā domino nō reſeruāt. qꝛ ſe credūtpoſſe diſtringere. qd̓ deberēt a iudicepoſtulare Ni. Deīde ſubdit exēplamīe dn̄i dicēs. Hotas fecit vias ſuas moyſi. j. i. precepta legis que erātviē veniēdi ad ſalutē l filijs iſrael voluntates ſuas. jͣ. i. mādata ſue volūtatis expreſſiua. vt habet̉ exo. xx ⁊ hocad lr̄am Hu. Moralit̓ aūt ꝑ moyſenintelligūtur oēs ſcī qͥ extracti ſunt d̓aqͥs voluptatū ſecularium: ⁊ ꝑ filiosiſrael: oēs credētes in chr̄m. His notificat deꝰ volūtates ſuas: videlꝫ vtſuꝑbꝰ humiliet̉: humiliatꝰ cōfiteat̉: etꝯfeſſus ſanet̉. Et hoc ꝓcedit ex magna dei mīa. vn̄ ſubdit QLiſerator.in oꝑe l⁊ miſericors Iī naturaldn̄sſchr̄s Llōganimis Nic. diu expectās pctōres ad pnīam ⁊ multū miſericors qꝛ mīa ſuꝑexaltat iudiciumvt dr̄ Iacobi ij. Aon̄ in ꝑpetuū iraſcet̉ deꝰ ſcꝫ electis ſuis qͥbꝰ finaliterplacat̉: qͣꝫuis ad tempus eos caſtigat.Hu. (neqꝫ in eternum ꝯminabit̉. li.corripit electos ſuos ⁊ flagellat vt īeternū parcat. ⁊ plerūqꝫ malis in preſenti parcit: vt in eternū feriat: qͥbusdicturꝰ eſt Itē in ignē ct̓nū Au. dominꝰ blaſphemat̉ qͦtidie: ⁊ tn̄ ſolē ſuum oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. vocat vndiqꝫ ad correctionē/ vocat vndiqꝫ ad pnīam/ vocat beneficijs creature/ vocat impartiendo tēpꝰ viuendi/ vocat̉ ꝑ lectorē/ vocat ꝑ tractatorē/ vocat ꝑ ītimā cogitationē / vocat