PſalmusC ij.Clxxxviii.
fructū tormenta q̄ nr̄is exigētibꝰ culpis meruimꝰ. dei ānuente clementiaeuadere valeamꝰ Caſ. O ꝯditio beata penitētiuꝫ: q̄ de reis efficis iuſtos:de triſtibꝰ ꝑenniter letos: de mortalibꝰ abſolutē ꝑpetuos. hic maloꝝ ſocietatē ad tempꝰ habēt: ibi angelorumconſortia eterna felicitate ſuſcipientCol. Quapropter qͥntū iſtū penitiale pſalmū cordis deuotiōe cātantes:ꝯmiſſa nr̄a fletibꝰ extinguamꝰ: et dignis pnīe fructibꝰ culpas qͣs fecimꝰſalubrit̓ abſtergamꝰ: qͣtenꝰ tꝑa ad īdulgētiā nobis indulta ſic expēdamꝰ. vtad vitā eternam ꝑuenire mereamur.gratia ⁊ miſericordiā dn̄i noſtri ieſuchriſti Cui eſt honor ⁊ gloria ī ſ.ſ. AEnedic animaTitulꝰ Pſal. ip̄i dauid Hu.Sicut poſt euaſionem maris rubrimoyſes cantauit ⁊ oīs populꝰ cāticūlaudis dn̄o: vt habet̉ exo. xvo. Hier.Sic poſt illas beati pauꝑis humillimas preces: ⁊ tā magne pnīe gemitꝰin p̄cedēti p̄s. explicatos Hu. qͦſqͥsfidelis monet̉ ad reddendū laudes ⁊grāꝝ actōes ipſi dauid .i. chriſto dn̄oCaſſ. Sciēs itaqꝫ ꝓpheta mētes hominū varijs illuſiōibꝰ ſubiacē. nec ſꝑin vera ꝯtēplatōe defixas: aīam ſuaꝫvir ſcūs alloquit̉. vt cū fuerit diuerſis cladibꝰ .i. ꝑiculis liberata: bn̄ficiorū oīm recordet̉ aucͣtoreꝫ: ne ſibi autalteri cuiqͣꝫ putet eſſe tribuendum.qd̓ a ſolo dn̄o ꝯſtat eſſe ꝯceſſū. vn̄ dic̄Ęnedic aīa. ¶ Au. In oī munēdn̄i nr̄i: in oī eiꝰ ꝯſolatōe: in oīcorrectiōe: in gr̄a quā donare dignatus eſt: in īdulgētia qͣ nobis nō hocreddit qd̓ debeat: ī oībꝰ oꝑibꝰ bn̄dicaīa lmea domino. Ni. Per hoc ꝙbicit: aīa mea: intelligunt̉ potētie exteriores. vt viſus: auditꝰ: ⁊ ſic de aliio (⁊ oīa q̄ intra me ſunt. Ividelꝫ po-
tentie interiores aīe: videlꝫ intellectꝰvolūtas: memoria: ⁊ appetitꝰ fenſitiuꝰſupple bn̄dicite Luoī ſcō eiꝰ ſbn̄dictōelaudis: qͣ minor bn̄dicit maiori: ⁊ nōꝯſecratōis: qua fit ꝯuerſio. ſicut dicitapoſtolus ad hebreos vij. Sine vllaꝯtradictōe. qd̓ minꝰ eſt a meliore bn̄dicit̉ Sequitur Caſſ. Eenedic aīamea dn̄o. Repetitio eiuſdē ē. vt ſtudiu maximū ꝯcitaret geminata ſnīaNi. l ⁊ noli obliuiſci oēs retributiones eiꝰ. Quia ẜm ꝙ dicit Seneca d̓beneficijs Omniū ingratiſſimꝰ ē quibn̄ficij accepti oblitꝰ eſt Au. Nō dicit tributiones: ſꝫ retributiōes Primo eī tribuit nobis deꝰ multa bona.qꝛ nos creauit ad ſuā imaginē: redemit: pauit: ⁊ plura ſimilia. Et hō retribuit deo blaſphemias: iniq̄ viuendo. At deꝰ ꝓ his malis nō retribuitpenas. ſꝫ potiꝰ bona. ei inſpirando penitētiā ⁊ p̄ſtando ei veniā. Tribuitergo cū me fecit. ⁊ retribuit cū me iuſtificauit Caſ. Hoc eſt qd̓ obliuiſcinulli fas e. vt qͥ erat obnoxiꝰ .i. obligatꝰ pene: dignus fieret mox honoreCōſeq̄nt̓ exponūtur retributiōes futuri ſeculi qͣs ſcis ſuis dn̄s pia miſeratiōe largit̉. Un̄ dicit̉. Qui ꝓpiciat̉omnibꝰ iniqͥtatibꝰ tuis I qn̄ remiſſisdelictis in pace dignat̉ ſuſciꝑe pctōres (qͥ ſanat oēs infirmitates tuas.cū ſecuritas ⁊ īmortalitas eterna inreſurrectōe ꝯcedit̉ .i. cū corruptibilehoc induerit īcorruptionē. ⁊ hͦ mortale corpꝰ induerit īmortalitatē. Quiredemit de interitu vitā tuā qn̄ nosab eterne mortis calamitate ſubmouit. ſcꝫ vt nō audiamus Ite ī ignemeternū: qͥ paratꝰ ē diabolo ⁊ angeliseiꝰ l. qͥ coronat te in mīa ⁊ miſeratiōibꝰ l. i. in mīe effectibꝰ qn̄ iā btīs pͥmiadigna largiat̉. ſicut dicit apoſtolꝰ Decetero ſupereſt mihi corona iuſticie.quā reddet mihi dn̄s in illa die: iuſtꝰA iiij