Clxxxvi.

eos fūdere vnde illi reuiuiſcāt. Sicchr̄s occidit mortē ī pctōribꝰ vt eosſanguine ſuo viuificaret. percuſſit ſaulum. vt viuificaret paulum. Sequiturl factꝰ ſum ſicut nocticorax in doinicilio. ¶ Caſ. Aliud genꝰ penitētiuꝫintroducit̉. Nocticorax dicit̉ noctiscoruꝰ quē ſpēalit̓ in aſie partibꝰ īueniri poſſe teſtant̉: quē qͥdā bubonem.qͥdā noctuā eē dixerunt: qͥ tūc magisvigilare ⁊ qͣrere eſcas incipit: qn̄ ſe īſoporē aīantia cūcta ꝯponūt Ita ⁊ penitēs iſte nocturno tꝑe huius ſeculiHu. videlꝫ in medio natiōis prauehabitās: eſcas aīe .i. vite eterne Caſſꝫſolicita curioſitate ꝑqͥrit. mō pſalmodie oꝑam dādo: mō elemoſynas faciēdo: mō carceres occulte viſitādo: ſolū deū vult hr̄e teſtē: cui caligo noctium nō tollit aſpectū Et nota ꝙ ſicutpelicanꝰ deſignauit heremitā atꝫ ſolitariū: ita nocticorax illū declarat qͥ ſedomicilio ſuo retinēs: a publica viſione remotꝰ eſt. Sequit̉ tertiū genꝰ penitētiū: cū dicit igilaui ⁊ factꝰ ſumſicut paſſer ſolitariꝰ in tecto. Paſſereſt auis parua. ſꝫ nimia ſagacitate ſolicita: q̄ nec facile laq̄is irretit̉: nec ꝑ igluuiē vētris eſcaꝝ ābitōe recipiturHec ꝓpter infirmitatē ſuā. ne aūt ip̄aa predatore capiat̉: aut fetꝰ eiꝰ ſerpentinis deuorent̉ inſidijs: in ſummitatedomoꝝ nidificat. vt a ꝑiculis reddat̉aliena. Hic merito ꝯparat̉ illi: qͥ diaboli inſidias formidās: ſpēalit̓ ad eccleſie ſeu monaſterij ſepta ꝯfugit vbiꝰoꝑa ſua ſolicite cuſtodit. Et hunc dixit ſolitariū vel vnicū: ꝓpt̓ charitatēq̄ ex multis vnū facit Ecce qͣꝫelegāter tria genera penitētiū ꝑ ſimilitudines p̄dictaꝝ auiū in ſe declarauit. vtqͦ mūdi crimina lugebat: ꝑ oīm ſatiſfactionū modos diſcurre videret̉ Conſeq̄nt̓ allegat̉ rō exauditōis ex ꝟbisiniurioſis ⁊ improperioſis q̄ amato-

res huiꝰ ſeculi penitētibꝰ inferūt vn̄ſubditur Gota die exprobrabāt mihi. ¶Huº .i. aꝑte vocātes me hypōtritā ⁊ papellarduꝫ Linimici mei ſcꝫamici mūdi: qꝛ iniqͦs odio habui. Etnō ſolū aperti inimici exprobrabāt ſꝫamici falſi detrahūt bonis viris. vn̄ſubdit l⁊ qͥ laudabāt me dū eſſeꝫ cūeis adhuc in vita ſeculari. vel qui laudant me in aꝑto aduerſuꝫ me iurabāt. Idetrahendo in abſentia mea. Iōeī mali deridēt bonos: qꝛ oꝑa eorumdiſſil̓ia vidēt Un̄ ſb̓dit Quia cinerētāqͣꝫ panē māducabā I. i. viles cibos:nō delicatos: ac ꝑ hoc vita mea eratipſis ꝯtraria. vn̄ ſapīe ij. dicūt mali d̓bono: qm̄ inutilis eſt nobis. ⁊ ꝯtrariꝰoꝑibꝰ nr̄is: grauis eſt nobis ad vidētdu Glo. Uel ita. exprobrabāt mihiinimici mei: ſꝫ nō curabaꝫ. qꝛ cineremtāqͣꝫ panē māducabā .i. in ipſa deiection vel deriſione maloruꝫ reficiebar.gaudēs in tribulatōe l⁊ poculuꝫ. l. i.delectatōeꝫ ſeu iocūditatē tꝑalē ſi qn̄habebā (cū fletū miſcebā. u. Sciens qm̄ dolore riſus miſcebit̉ ⁊ extrema gaudij luctꝰ occupat: Hic aūt fletus fit precipue timore diuini iudicijUn̄ ſubdit̉ Afacie ire indignationis tue. ¶ Hie .i. hec oīa ſuſtineba ꝓpter futurū iudiciū in quo facies tuaapparebit pctōribꝰ irata: ⁊ indignationis plena: ne grauiorē incurrerē inpurgatorio vel in inferno ꝓpter pctāmea penā. Nec mirū ſi ꝑtīeſco futuꝝiudiciū Nu. l. qꝛ eleuās Ime ſuꝑ oēscreaturas t̓rēas ꝑ rōnē qͣ me ad imaginē tuā creaſti lalliſiſti me l. i. d̓orſūme ꝓieciſti. qn̄ corꝑis pōdꝰ qͦ aīa depͥmitur mihi tribuiſti Uel: eleuans metꝑalibus: alliſiſti me in ſpūalibꝰ ⁊ et̓nis bonis: q̄ ꝓpter tꝑalia timeo amittere Gre. Quia ꝯtinuꝰ ſucceſſus tꝑaliū eterne reprobatōis eſt indiciū: ſcīei viri in proſperitatibꝰ plꝰ qͣꝫ in adA ij