PſalmusCi.

uerſitatibus ꝑtimeſcūt ſuꝑ ſe iudiciūdei occultū. quo nūc hos a ſe repellit.nunc illos ad ſe trahit: Hosͣ ſua gr̄aaccendit eterna q̄rere: illos ꝓ voluptātibꝰ ſuis deſerit exteriora cogitare Hoꝝ mentē ad ſuꝑna erigit: illoꝝſuꝑbiaꝫ in infimis mergit deſiderijsQuis eī hominuꝫ eſtimare potuiſſet.iudā viuēdi ſortē etiā poſt miniſterium apoſtolatꝰ amittē; hūc eleuans alliſit. qm̄ dū lucrū terrenum ꝯcupiuitab apoſtolatu cadere meruit. Hug.Hec eſt dānoſa ꝯmutatio ꝓ tꝑalibꝰ.videlꝫ ꝑdere eterna. qꝛ hec in eternūhabent. illa ſcꝫ tꝑalia cūcta ſtatī trāſeūt. vn̄ ſubdit Oīes mei ſicut vmbradeclinauerūt: ⁊ ego ſicut fenū arui. Iqꝛ quēadmodū fenū hodie vireſcit ⁊cras ſiccat̉: ita hō tranſit de letitia inhoc ſeculo in triſticiā: de ſanitate ī infirmitate: ⁊ ſic declinās areſcit ī mortē. Un̄ Iſa. xl. Oīs caro fenū: ⁊ oīsgloria eiꝰ qͣſi flos feni. Penites iſtegeneralibꝰ malis ꝯpetenter defletisdn̄i beneficiā recolit di. ¶ Cū aūt dn̄ein et̓nū ꝑmanes I. i. ſtabilit̓: ⁊ ceteraoīa tranſitoria ſunt (⁊ memoriale tuum l. .i. mīa tua qͣ ſꝑ memor es nr̄i Lingeneratōe ⁊ generationē. ¶ Un̄ psͣ. ineternum mīa eius. Lu exurgēs. l adnos liberandū Ni. Uidet enī deꝰ hominibꝰ iacere qn̄ nō prebet eis auxiliū lmiſereberis ſyon Ii. eccle ex peccatoribꝰ penitētibꝰ vt plurimū collecte (qꝛ tēpꝰ miſerendi eiꝰ ſupple durat ad tē pꝰ iudicij Bu. Et ideo miſere̓ eiꝰ (qꝛ venit teꝑ ſcꝫ gratie qd̓incipit a pͥmo dn̄i aduentu: de qͦ dicitapoſtolus ad Gal. iiij. At vbi venitplenitudo tꝑis: miſit deꝰ filiuꝫ ſuū factū ex muliere: factū ſub lege: vt eosqͥ ſub lege erāt redimēt Aut 2ᵐ dn̄iaduētu ſignat cū dicit: qꝛ tempꝰ miſerendi eiꝰ: qꝛ venit tēpꝰ. Bis aūt dicittēpꝰ. qꝛ duobꝰ precipue tꝑibꝰ vere pe

nitēs experit̉ dei grām: ſcꝫ qn̄ aīa exauta a corpore recipit pͥmā ſtolā .i. ip̄iꝰaīe īmortalitateꝫ: ⁊ qn̄ in iudicio corpus reunitū aīe: recipit ſcd̓am ſtolamſcꝫ corporis īmortalitate ⁊ glorificatione: qꝛ ſplendebit ſicut ſol Hec tn̄nō habebūt ſine meritis p̄cedētibusUn̄ ſubiugit Ni. Quoniā ꝑlacuerūt. Idigna ꝯuerſatōe Iſeruis tuis. I. i.angelis lapides. l. i. penitētes Leiꝰ lid eſt eccleſie. Acſi dicat Penitētesex qͥbꝰ tanqͣꝫ ex viuis lapidibꝰ ꝯſtruitur eccīa placuerūt angelis. Un̄ luce xv. Gaudiū ē angelis dei ſuꝑ vnopctore pn̄īam agēte l ⁊ terre eiꝰ. l. i. eccleſie ꝑ orbeꝫ terraꝝ diffuſe miſerebunt̉. ſꝓcurātes eiꝰ ꝓmotionē in bonū vt fructū exhibeat ſcītatis A ꝑtimebūt gentes. qͥ de errore vitioꝝ velde idolatria ꝯuerſe ſunt (nomen tuūdn̄e. ſſicut videmꝰ impletū ⁊ oēs reges terre gloriā tuā Ietiā formidabūtCaſ. Reges t̓re dicit qͥ corpora ſuadiuinis regulis refrenātes. ſui īꝑatores ⁊ rectores eē dn̄o preſtāte valuerūt Et hoc nō habēt a ſe ipſis: ſed adei dono. Quia edificauit dn̄s ſyonide pctōribꝰ penitētibꝰ tanqͣꝫ ex viuis lapidibꝰ qͦs vocauit ⁊ iuſtificauitet. Ipꝰ hoc tēpꝰ miſeratōis lvidebitur in gloria ſua .ſ. i. ī aſſumpti corporris veritate ⁊ maieſtate qn̄ hedos ſequeſtrabit ab agnis. in gehēnā īp̄iosmittēs: ⁊ iuſtis donās btītudinē ſempiterna Hug. Sꝫ āteqͣꝫ veniet illadies iudicij extrema Ieſpexit ī or̄onē humiliū miſericordit̉ exaudiēdoeoꝝ petitionē l ⁊ nō ſpreuit precē eorū. Iex deuotōe cordis ꝓcedētē NiI cribant̉ heclvidelꝫ predicta deibn̄ficialin generatōe altera L. i. xp̄iana: q̄ alterata eſt. ⁊ mutata de vitijsad virtutesl ⁊ populꝰ. ſcꝫ xp̄ianꝰ ldcreabit̉. Iꝑ baptiſmi regenerationē ꝑqua ꝯſtituit̉ in eſſe gratie q̄ creatur ī