PſalmusCi.
īmittere videat̉ īprouidꝰ. Hinc etiaꝫſcī ambroſij ẜm apoſtoluꝫ hore ſexteroſeꝰ hymnꝰ ille redoluit Ait eī Orabo mēte dominū: orabo ſimul ſpū: nevox ſola chro canat: ſenſusqꝫ nr̄ alibi ductꝰ aberret fluctuās vanis p̄uētus caſibꝰ Tūc eī accepta eſt deo or̄ocanētiū ſi pura mens id gerat qd̓ explicat. Sequit̉ vox deprecātis Ni.Con auertas faciē tuā a me lvidelꝫ penitēte ꝓ pctoꝝ meoꝝ enormitate repellēdo orōnē meā. loqui̓ de d̓oad modū hoīs qͥ auertit faciem ab eoquē nō vult exaudire addit (in qͣcunqꝫ die tribulor ſcꝫ ſi mole pctoꝝ autſeculi aduerſitate premor linclina adme ſprecantem ꝓ auxilio Laureꝫ tual. i. clemētiā tuā: exaudiendo petitione meā Caſ. Cū eniꝫ totos audiat:totos videat. ſolos illos aſpice̓ ⁊ audire dicit̉. qͦrū preces benignꝰ exauditIn qͣcūqꝫ die inuocauero te: velociter exaudi me ſqͣntū ſe in humilitatepenites iſte ꝓna mēte ꝓſtrauerat: tātū ī ipſa ſupplicatōe creſcebat. Nā cūpͥmo dixiſſꝫ: inclina ad me aurē tuam.iā ꝯfidentiꝰ petit vt celerius valeataudiri. Qui vero velocitatē poſtulatde īpetratōe ſecurꝰ eſt. ſubiūgit cauſāſue deprecatōis di. Ni. Quia de fecerūt ſicut fumꝰ dies mei in vanis actenebroſis actibꝰ ꝯſumpti Caſ. Qd̓maxime ad ſuꝑbiā mūdi reſpicit: queqͣnto plꝰ extollit̉: tāto āpliꝰ euaneſcitHij. Uel iuxta lrām allegat hic breuitatē vite ſue. vn̄ Iacō. iij. Quid ēvita hoīs?; vapor ad modicū parens.Sequit̉ Ni. l et oſſa mea ſicut cremiū aruerūt. ¶ Cremiū dicit̉ a cremoas. et eſt caro frixa qͣſi arſa qͣ remanet.in patella pinguedine extracta Hu.Per oſſa q̄ ſuſtentāt carnē ne defluat: intelligūtur vires aīe q̄bꝰ ipſa ſuſtentat̉ Has penitēs deplorat ꝑ eſtūtentationū arefactas: nō habētes de-
uotiōis pinguedinē Trāſtatio romana hꝫ: oſſa mea quaſi frixa ꝯtabuerūtCaſ. Hic eī frigit̉ peccator: qm̄ futuros ignes incēdiūqꝫ gehenne formidat. Nā qͥ ſe paueſcit arſuꝝ: ipſiꝰ īcendij terrore iā frigitur ⁊ areſcit. Et viiſte penitēs cito remediū impetraret.venit ad miſeriaꝝ ſuaꝝ flebilē narrationē: cū ſubdit di. Niercuſſꝰ ſūſicut fenū. qꝛ ſicut fenū areſcit tꝑe ardoris: ſic ego feruore tentatōis deficio (⁊ aruit cor meū defectu deuotionis ⁊qꝛ oblitꝰ ſum cōedere panē meum. l. i. ſtudiū ſacre ſcripture CaſHinc eī expͥmit̉ natura peccātium: qꝛdū delictū appetit̉: ꝯtēplatio dn̄i nonhabet̉ Sequit̉ Ivoce gemitus meiadheſit os meū carni mee. IHier. i.pre nimio dolore cordis mei quē patior ꝓ delictis meis: ita exiccaui memet ip̄m vt ſine carne eſſem: et pellesmee adhērēt oſſibꝰ meis. carnē ꝓ pelle dixit Col. Enumeratis miſerijsſuis. idē penitēs pādit nobis tria genera penitētiū qͥbꝰ pctā delent̉. ⁊ vita mereat̉ eterna. Un̄ dicit Oimilisfactꝰ ſū pelicano ſolitudinis. KaſPelicanus auis egyptia eſt q̄ naſcit̉in ſolitudine nili fluminis: cyconijscorꝑis granditate ꝯſimilis: q̄ naturali macie ſꝑ affecta ē: ⁊ ſicut phiſyologi dicūt: tenſo inteſtino ꝑ viſcera qͥcqͥd eſcaꝝ acceꝑit: ſine aliqͣ decoctionetrāſmittit: ⁊ paruiſſimo ciboꝝ ſuccoreficit̉: q̄ non gregatim vt cetē auesvolat: ſꝫ ſe delectatōe ſolitaria ꝯſolat̉Eoꝝ vnū genꝰ dicit̉ eſſe: qd̓ in deſertis locis verſat̉. Per hoc igit̉ auiuꝫgenꝰ pulcerrime ſignantur heremiteqͥ hoīm ꝯſortio derelicto. timore dn̄iremota afflictōe diſcruciant̉. Poteſtetiā hec eē vox chr̄i dicentis: ſimilisfactꝰ ſum pelicano Au. Pelicanusdicit̉ roſtro pullos occidere ⁊ triduelugere: tāde qͣꝫ ſanguinē roſtro ſuꝑ