0105Clxxx.iij.
Dicit gͦ cōgregatio ſāctorum per vniuerſū orbem chriſto adquiſita: id eſt:populus chriſtianus.īam. ¶Glo. In preſēti vita quaC peccatores ad pn̄īaꝫ expectas⁊ iudiciū quod erit in futuro ſeculocātabo. l. i. iocūde ānūciabo. ⁊ hͦ Ltibi j. i. ad honorē tuuꝫ Nic Tēpꝰ mīemo ē et tp̄s iudicij futuꝝ ē. Niſi enīdeꝰ pͥmo ꝑ mīam ꝑceret. nō inueniretqͦs ꝑ iudiciū coronaret Audi apoſtolū qͦ mō diſtinguit vtꝝqꝫ tp̄s. de tꝑemīe ſic Ignoras inquit o hō qm̄ benignitas d̓i ad pnīaꝫ te addiicit. Andiuitias benignitatis ⁊ pacie ⁊ lōganimitatis eiꝰ cōtēnis; De tꝑe iudicijſb̓dit. Tu āt īquit ẜm duritiā cordistui. ⁊ cor īpenitēs: theſauriſas tibi irā ī die ire ⁊ reuelatiōis iuſti iudicijdei: qͥ r̄ddet vnicuiqꝫ ẜᵐ oꝑa ſua Nosgͦ fr̄es qm̄ hēmꝰ tp̄s mīe: nō nob̓ blādiamur Nō dicamus: ſꝑ ꝑcet deꝰ Intellige quia id̓o parcit vt corrigaris.non vt in malicia ꝑſeueres Et propt̓hec duo .ſ. vt cōſeqͥ valeā mīam ⁊ effugē iudiciū O ſallā. ¶ Caſſ. Dn̄o pſallit. qui bonis factis ſuis eum placarecōtedit Ip̄a ē eī ſuauiſſima ꝟtꝰ armonie: qn̄ vox cognoſcit̉ oꝑibꝰ ꝯſonare.Nā ſi he due res diſcrepabili ſibi varietate diſſētiāt neqͣqͣꝫ p̄n̄t pſalmodietē ꝑatā effice̓ cātilenā Seqͥt̉ Hu. l. ⁊ītelligā ī via īmaculata l qn̄ veīes adme .j. i. īmaculatum me cuſtodiā. ⁊ ſolicite cōſiderabo aduētū tuuꝫ. ſiue adiudiciū ſiue ī morte mea Un̄ Lu. xij.Et vos eſtote ꝑati .i. ab oī pctō mundati. qꝛ qͣ horꝭ. nō putꝭ. filiꝰ hoīs venitet Deide exponit qͥd ſit vita īmaculata. d. O erābulabā vitā hꝰ mūdi tͣnſcurrēdo Ni. Li īnocētia cordis meijſſine fictiōe falſa exteriori: hͨ ē: ī puritate cōſcīe Lin medio domꝰ mee l. i.cōſcīe mee Col. Ille ī medio domuscōſcīe ſue deābulat: qui ſollicite oēs
cogitationes cordis ſui ꝑſcrutat̉. ⁊ ſiquid ī ea īueniat qͦd oculos dīne maieſtatis offēdat: ſtatī corrigit ⁊ emendat Ecōtra quiſqͥs p̄mit̉ mala cōſcīa.cuius cor circa t̓renas cōcupiſcētiasdiſꝑſū ē: nō ābulat ī domo ꝯſcīe ſue.qꝛ ibi nō īuenit niſi accuſationē ⁊ inquietudinē peccatoꝝ. ſed foris vagat̉.q̄rēs pacē ⁊ quietē in fabulis: ſpectaculis. ac ceteris cōcupiſcētijs t̓renis.Poſtea īnocētiā ꝑ ꝑtes exponit di.Nic. Ꝙon ꝓponebā āte oculosmeos reꝫ iiuſtā j.ſ. ad ꝯcupiſcēdū aliqͥd īiiiſtū cupiditate ductꝰ exēplis raptoꝝ lfaciētes p̄uaricatiōes. l.ſ. dīnelegis trāſgreſſiones lodiui ſ .ſ. eoruꝫmaliciā. qꝛ eiuſdē ꝟtutis ē dilige̓ boᵐ⁊ odire malū ei oppoſitum Nō adheſit mihi cor prauū qͣi diceret Et ſi expaſſiōe fui motꝰ ad horaꝫ ad aliquammaliciā. nō tn̄ ī ea ꝑmāſi ꝑ obſtinationē (declinantē a me malignū. l. i. malo igne ignitu .ſ. igne ire: inuidie: ſuꝑbie: luxurie: ⁊ hmōi vitioꝝ n̄ cognoſcebā Iꝑ approbationē Hie. Etiam ſierat mihi ꝓximꝰ: vel amicꝰ: ſiue ep̄s:abbas: vel in qualibꝫ dignitate cōſtiſtitutꝰ: qm̄ ſi ꝑuertebāt vias ſuas praue viuēdo. ſic eā fugiebā vt penitꝰ eiꝰmēoriā nō facerē Et qꝛ iuſtꝰ nō ſoluꝫodit peccata oꝑis: ſed etiā oris Ideoſb̓iūgit Nic. Qetrahētē ſecreto ꝓximo ſuo I.ſ. ī eiꝰ abſētia. ⁊ ſic dr̄ celatu.qꝛ n̄ pōt audire lhūc ꝑſeq̄bar vel rephendēdo. vel ei nō credēdo. qꝛ ſi deeſt auditor: deeſt ⁊ detractor Col. Nidylenī tā inquietat aīam nihil ē qͥd ita īmobilē et īſtabilem faciat qͣꝫ facile totū credere. ⁊ obtrectatoꝝ vba temerario mētis aſſenſu ſequi Hīc eī crebrediſſēſiōes: hīc odia multa naſcunt̉. qꝛet dilc̄iſſimos amicos etiā līgua maligna facit diſcordes At ꝯͣ: magna qͥes animi eſt. magna moruꝫ grauitas.