Pſalmus. C.

dicēs. nos āt Populꝰ eiꝰ. Inos populi chr̄iani qui eius imꝑio famulamur⁊ oues paſcue eiꝰ Ioues ſūt ſimplices ⁊ deuote ꝑſōe: ⁊ ip̄e eaꝝ paſtor verꝰ ⁊ paſcua eiꝰ ē dinarū ſcripturarumcopioſa ⁊ dulcis epulatio Ip̄e eī ſcriptuē ſt̓ paſcue qͥbꝰ fidelis aīa ſaginat̉.⁊ ad future beatitudīs amena ꝑducitur. ſic iſtis tribus ꝟtutibꝰ cōplexꝰ eſtqͥd agere: quid credē̓: qͥd intelligē debeat chr̄ianꝰ Hu. Cōſequent̓ āt ī ꝑfectis chrianis cōfeſſionē īducit peccatoruꝫ: di. l introite portas eus inconfeſſiōe ⁊ ſimiliter introite Latriaeius ī hymnis cōfitemī illi. Iqi dicat.bonū ē cōfiteri dn̄o cōfeſſiōe laudis.ſed precedere debꝫ cōfeſſio peccatoꝝqꝛ ne ſpēoſa laus ī ore pctōris. Ecc.xv. Caſ. Porte dn̄i ſūt: hūilis pnīabapmū ſacrū: charitas ſcā. elemoſynemiſericordes: ceteraqꝫ mādata ꝑ quead eiꝰ poſſimꝰ ꝑueīre cōſpectu Gre.Cum pcc̄a nr̄a per lachrymas cōfitemur: angtiſte vie portas ingredimurSꝫ cū pꝰ hec ad et̓nā vitā ꝑducimurporte nr̄e atrīa ī cōfeſſionū laudibusintramꝰ: q ibi āguſtia iā nō erit: cumiā et̓ne ſolēnitatis leticiam aſſūpſeritPropt̓ cōfeſſiōis nr̄e anguſtiaꝫ veritas dicit Intrate ꝑ aguſtā portam: ⁊cū psͣ ſe recipi ī altitudinē gaudij et̓ni p̄ſume̓t. dicebat. ſtatuiſti ī loco ſpatioſo pedes meos Hu. Et poſt ꝯfeſſionē pctōꝝ audate nomē eiꝰ. l. i.chr̄m a qͥ ⁊ vos chriani nomīati eſtisCauſā huius laudatiōis ſb̓iūgit di.qm̄ ſuauis ē dn̄s) in queꝫ deſiderātangeli videre .i. ꝓſpice̓ ſicut dr̄. i. Petri. i. Et ne ſuauitatē hāc crederes tēꝑalē aut trāſitoriā Id̓o ſb̓dit ꝭī et̓nūmīa eiꝰ. Iquātū ad ſaluādos qͥ immobiliter ī eternitate ꝑdurāt: qͦs h̓ mīadei a peccato liberauerit. Et ne qͥſqͣꝫde mīa hac nimis confidat addit ⁊ deiuſticia dicens et vſqꝫ in generati-

on ⁊ generationē veritas eius Itrāſlatio rōna hꝫ ⁊ vſqꝫ in ſeculum ſeculiveritas eiꝰ. Hug. qua populos iudicabit̉ imples ꝓmiſſa tam bonis qͣꝫmalis Unde ibunt hi in vitā eterna.illi vero in ignē eternū CaſſMirabiliter hic pſalmiſta nos vtraſqꝫ cōfeſſiones edocuit. vt et alacres dn̄o iubilemus. ⁊ peccatoꝝ nr̄oꝝ vulnera ſine intermiſſiōe plāgamus In hoc eīmūdo vtrunqꝫ eſt neceſſariū. vt necin triſticia deſperet dei ſeruꝰ: nec iteꝝanimus eius proſꝑis reddat̉ clatus.Nā ſicut ſanitas hoīs humorū paceconſiſtit Ita perfectꝰ ē chr̄ianꝰ qͥ fuerit inter pn̄tiū eoꝝ viciſſitudinē īmobiliter tꝑatꝰ Suſcipiamꝰ gͦ alacri mēte que dicta ſunt Qualis enim ſit iſtadeploratio ex hoc dat̉ intelligi: vt inea p̄cipiat̉ dn̄s eſſe laudādus merito.qꝛ inde venit non reatꝰ: non pena: ſedpͥmia. non deformis ſeruitus: ſed pulcra libertas Col. Quapropt̓ ab eiuslaude nequaqꝫ ceſſemꝰ a qͦ creati ſumꝰ⁊ redēpti. quatenꝰ in leticia ſempiterna iubilum exultationis cum gratiaruactione mereamur in eternū concinere cum omībus ſcīs et electis ſuisqui ē benedictꝰ ī ſe. ſe. AmenIſericordiā.Titulus. Pſal: dd̓ HugIn p̄cedētibꝰ pſalmis ſepedixerat letādū eē et cātādū ⁊ iubilandum Nūc vero ī hoc pſal. dicit qͥd cātādū ſit: ⁊ cū qͥbꝰ ſotijs: in qͦ etiā docemur bona appetere ⁊ mala rēnuere:que ē ꝑfecta conuerſatio vite chr̄ianeEt q oīs ꝑfectio ē nobis a chr̄o: id̓otitulus hꝫ ip̄i dauid: vnde ſēſus ē talis Pſalmꝰ iſte attribuit̉ dd̓: id ē chriſto cui omē bonū nr̄m attribuēdumeſt. Caſſ. Et nihil de dauid terreno rege intelligas: ſed omnia de chri