Clxxxij.Pſalus xcviij

cui ē honor ⁊ gloria in ſe. ſe. Amen.Ominꝰ regnauit iraſcant̉ po. Nic. TitulꝰPſalmꝰ dd̓ Caſſ Per dauid ꝑſonaꝫloquētis aduertimꝰ ⁊ chr̄m māu forteꝫ deſiderabilēqꝫ ſentimus Nic Decuius regno dauid ꝓpheta myſtice loquit̉ ī hoc p̄sº qͦd ip̄e chr̄s accepit inſua reſurrectiōe. de qͦ dicit Mat. vlt̓.Data ē mihi oīs ptās ī celo ⁊ ī terraCuius regnū principes iud̓oꝝ iratide fama noīs eiꝰ conati ſūt deſtruereHug Intētio ꝓphete ē īuitare vniuerſos popl̓os ad laudē ⁊ hōrē chriſti. vt eūtqꝫ deū ac regē adorarēt ⁊ ꝯfiteant̉ Ni. Dauid eī ī ſpū p̄uidēs ꝑregnū ſuū figurari regnū chr̄i: ītroducit ip̄m regnantem dicensOminus. I .ſ. ieſus chr̄s Lregnauit Ireſurgens a mortuis: ⁊ addexterā pr̄is exaltatus Liraſcātur populi jͣ. i. iraſcent̉ populi iud̓oꝝ de regno eiꝰ Et ponit̉ hic optatiū ꝓ indicatīo lqui ſedes ſuper cherubin. j. i.ſuꝑ ordīes āgeloꝝ: nō ſolum īquātūdeus: ſed etiā īquātū hō (moueaturterra. l. i. habitātes in ea ad credēduꝫatqꝫ ẜuiēdū tibi. qͥ merito terra nuncupant̉: qꝛ terrena vitia concupiſcūt.Qn̄s in ſion magnus. Caſſ Sionſpeculatio interptat̉: qͦd ē eccīa militans vel triumphās⁊ excelſus ſuꝑoēs populos. ¶Hīe. qꝛ aſcendes adcelos. excelſus ē pre oībus factꝰ Un̄nos. actus qͣꝫ nr̄os ꝑ ſingulos diesſpeculat̉ Hu. Deinde inducit populos ad chri laudē: dicens. Confiteātur Icōfeſſiōe laudis nomī tuo magno Iquando iudei iraſcebant̉ chr̄o:tūc erat nomē eiꝰ ꝑuū: qꝛ fama nomīseius ſolū erat in iudea Poſt eiꝰ aſcēſionē p̄dicatū ē nomē eiꝰ .i. fama eiꝰ.gentibus: ⁊ factū ē magnū .i. dilatatūAug. Iā ergo populi confiteātur-

nomini tuo magno. qui ante ꝑuo nomini tuo iraſcebantur Quare confiteantur. Caſſ. quoniam terribile.quia ip̄e venturus eſt iudicare viuos⁊ mortuos Nic. l ⁊ ſanctum ē. l. i. ſūme bonum. formaliter et effectiue. qͥaomnis ſanctificatio fit in eius nomīeUel terribile ē malis ⁊ ſanctū bonisAug. Quia ip̄e venturus eſt et iudicaturus. vt alios ponat ad ſiniſtraꝫ:⁊ alios ad dexteram ⁊ honor regisiudiciū diligit) vt vnicuiqꝫ reddāturmerita ſua quemadmodū quiſqꝫ geſit in corꝑe: ſiue bonum ſiue malum.Hie. Debꝫ ergo homo prius ſe dijudicare ⁊ diſcernere: ⁊ per ꝓprium iudiciū cōdēnare mala ſua. ⁊ ſic honoret deū regem eternū. Hu. qm̄ ſicutdicit apoſtolꝰ i. ad Choꝝ. ix. Si noſmet ip̄os dijudicaremꝰ: nō vtiqꝫ dijudicaremur Nicolaus Deinde mutans modum loquēdi de tertia perſona in ſecundam. quod fit frequenterin ſacra ſcriptura. ⁊ maxime metricecompoſita Qualis ē liber pſalmoruꝫHug. Oſtendit nobis viam ad regnū dicēs Quparaſti directiōes. I. i.vias rectas ꝑ quas ad te dirigamur.Has directiones ſb̓iungit di. l.iudicium et iuſticiam in iacob. l. i. in populo fideli: qui in baptiſmo ſupplātat vitia Iudicium āt fecit in populo. quādo donauit ei diſcernere inter bonuꝫ⁊ malū Iuſticiam vero. quādo ſequit̉bonū. ⁊ declinat a malo Aug. Primo debes habere iudicium: videlicꝫvt iudices: ⁊ diſcernasᵇ quid ſit malum: et quid ſit bonū Etiā iuſticiamhabere debes vt declines a malo ⁊ facias bonum Et quia hoc a nobis nōhabemꝰ: ideo ſb̓dit Itū feciſti Deusenim operatur in nobis ⁊ velle ⁊ perficere Nic Et ideo Exaltate l. i. laudibusⁱ extolliteˡ dominum deum veſtrumſa quo habetis ꝙ bene viuitis