Pſalmus xcvij.

oēs termī terre .i. cognouerunt perfidem et miracula corā ip̄is facta (ſalutare die noſtri. l. i. dn̄m noſtrū ieſūchr̄m per quem eſt ſalus. ẜm ꝙ dicit̉Act. iiij. Et non ē ī aliqͦ alio ſalꝰ Tubilate deo omnis terra quia de oībꝰterre partibus aliqui ſūt vocati (cantate. Iid ē: laudate deū in cordibꝰ veſtris interiuset exultate recitādoore pſalmos a ꝓphetis ad laudeꝫ deifactosl ⁊ pſallite. ſbene oꝑando. Etqꝛ iſte pſalmꝰ temꝑe veteris teſtamētifactꝰ cantabat̉ a leuitis: non ſolū vocibus humanis: ſed etiā muſicis inſtrumētis Ideo fb̓ditur O ſallite dn̄o īcithara in cithara ⁊ voce̓ pſalmi: ī tubis ductilibus I. i. cū martello factis⁊ voce tube cornee Aqꝛ aliqn̄ vtebātur inſtrumētis de cornibus aīaliuꝫfactis. maxime in feſto tubaꝝ. qͦd celebrabatur in principio ſeptimi mēſisHoc ad lr̄aꝫ faciebāt iudei. vt habetur Nu. x. Sꝫ nos qui nouū canticūgratie offerimus: ſpūaliter hāc lr̄amintelligere debemꝰ. Hu. N ſallitedomīo in citharal .i. oꝑamini amoredn̄i oꝑa penitētie mortificatiōe vitecarnalis que per cithara intelligunt̉Unde Iob. xxx. Uerſa ē ī luctum cithara mea Et etiā ˡpſallite l. i. oꝑamīī cithara j. i. in compaſſiōe proximioꝑa mīe faciēdo lvoce pſalmi vt hilaritas ſit in oꝑe Au. Ipſallite ſetiaꝫī tubis ductilibus. Lube ductilesdicunt̉: qꝛ cū martello tundendo producunt̉ Tribulatio ē tunſio: ⁊ ꝓfectꝰꝓductio ē Ipſallite ergo in tubis ductilibꝰ .ſ. i. laudate deū in tribulationibus ⁊ aduerſis Exēplū hēmꝰ de Iobqui repente ꝑcuſſiis tātis dānis tn̄ſion tāte tribulationis factꝰ tuba ductilis ſonuit dicens Dominus deditdominus abſtulit: ſicut domīo placuit ita factum ē. ſit nomē domini benedictū Sequitur L⁊ voce tube cornee-

Cornu excedit carneꝫ. vt carnē ſuperādo ſit firmū. ⁊ capax vocis tubecornee trāſcendat̉ carnale̓s motꝰ. vīcat libidines: ⁊ querat̉ iuxta cōfiliumapoſtoli ea que ſurſum ſunt: non queſuper terram Ni. Deinde oſtenditvbi ſit pſallēdum vel iubilandum dicens Lubilate in conſpectu regisvidelꝫ ieſu chr̄i: qui ē rex regum ⁊ dominus dominātium Apoca. xix. lmoueatur mare. l. i. mundus p̄dicationeapoſtoloꝝ ad pnīam Let plenitudo eius. L. i. habitantes in inſulis marisquorū multi coniterſi ſunt ad fidemvt dictū ē in pſal. xcº. Corbis t̓rarū ⁊vniuerſi qͥ hītāt in eo qꝛ de oībꝰ finibus t̓re aliqui ſunt cōuerſi ad fidemHu. Elumina. l.i. ſācti viri pleniaquis gratiaꝝ lplaudēt. id ē gaudebunt (manū lid ē in exercitio bonorum operum. ⁊ l. ſimul. hhoc eſt ī vnitate fidei et dilectiōis lmōtes. l. i. malores Caſſiexultabunt a conſpectudomini l. i. domino veniente ad iudicium: gaudebunt. quoniam in futuroiudicio ꝓmiſſionis ipſiꝰ dona recipient Hugꝭ quoniam venit iudicareterram. id eſt: peccatores terrenos.venit vt diſcernat et ſeparet paleas afrumēto Ludicabit orbē terraꝝ iniuſticia malos puniendo Let populos in equitatereddendo ſingulisẜm merita ſua. Au. Ecce nōdum venit fratres tempus iudicij Iudex incelo eſt tu in terra. Ille differt aduentum: tu noli deſtruere conſilium melioris vite Aduētꝰ eiꝰ durꝰ erit duris.⁊ benignus erit pijs Uide ergo modo tu quid ſis Si durꝰ es: lꝫ tibi miteſcere. ſi mitis es: iā gaude ventuꝝCol In poteſtate tua ē quomō expectes iudicē. hoc tn̄ nūqͣꝫ cadat a meoria. ſed ẜm opera tua bona aut mala recipies crudelē vel benignū iudiceꝫ tuū dn̄m noſtrum ieſum chriſtum