Pſalmus xciiij.

ē ſed in dn̄o. Caſſ. De quo vera p̄ſumptiōe gaudet̉. vbi exultatio edificationē reperit nō vtiqꝫ ruinā Seqͥt̉Liubilemꝰ. ſcū leticiā cordis inenarrabili Nic. Iubilus eī dicit̉ cordis gaubiū ita intēſū ꝙ nō pōt interius cōtineri quin appareat in ſigno exterioril deo ſalutari nr̄o. Caſ. i. ad laudēieſu chr̄i veri dei qͥꝓ nobis moriēdoſalutē conceſſit patiēdo exēplū tribuit. reſurgēdo ſalutaria munera donatuit Nic. De qͦMat .i. āgelꝰ dixit. Uocabis nomē eius Ieſuꝫ Ip̄e eī ſaluūfaciet populum ſuū a pctis eoꝝ Oreoccupemꝰ. l. i. p̄ueniamꝰ l faciē ei ī cōfeſſiōe. Mīe. hͦ ē pͥꝰ qͣꝫ nob̓ auerſa facie in iudicio iraſcat̉: cōfiteamur peccata Aug. Dānemꝰ qͦd fecimus: vt ille qͦd coronet nō qͦd dānet inueniat:Et hoc ad laudē cātici ꝑtinet. qꝛ cuꝫpeccata nr̄a cognoſcimꝰ: dei gloriā ꝯmēdamꝰ l. ⁊ in pſalmis. l. i. in laudibꝰdeuotis liubilemꝰ ei. deo gr̄as agentes Nic. Et ſb̓iugit cās illiꝰ ꝯfeſſiōis⁊ laudis di. Qm̄ deꝰ magnꝰ dn̄s. cūius magnitudīs n̄e finis l ⁊ rex magnus ſuꝑ omēs deos qꝛ tā ſuꝑ ſc̄osāgelos ⁊ ꝓph̓as dei amicos: qͥ ī ſcpͥtura dicunt̉ dij ꝑticipatione: qͣꝫ ſr̄ deosgētiū Caẜ. Chr̄s ē deꝰ magnus omīpotēs: qui reuera rex dicit̉: qm̄ ⁊ creat oīa ⁊ regit vniuerſa Poſt magnitudinē dn̄i predictā venit ad eius mirabilē infinitamqꝫ clemētiā cū ſb̓iūgit.Hie lqm̄ nō repellet dn̄s plebē ſuāquā ꝓprio cruore r̄deit. Quia ī manu l. i. in ptāte leius ſunt omēs finestre. Caſſ Iſtud ad gētes vniuerſasꝑtiet. qͥ chr̄o dn̄o fideli deuotiōe ſb̓iecte ſt̓ l⁊ altitudīes mōtiū. MHie .i. p̄dicationes apoſtolice lipiꝰ ſt̓. qꝛ ipſeinſpirat eas Etiā laudādus ē dn̄s: eoꝙ poſſidꝫ vniuerſa Unde ſb̓dit̉ Nic.m̄ ip̄ius ē mare et ip̄e fecit illud Icongregās aquas in vnū locūl ⁊ ſic-

cam. l. i. partem terre aridamlmanuseius formauerunt. ¶Per hoc enimꝙ cōgregauit aquas in vnū locū quidr̄ oceanꝰ. apparuit pars terre aquisdiſcoopta. vt hr̄ Gene .i. et hͦ ad lr̄amAllegorice āt. Aug. Mare mūdus ēcuius fluctus ſeuire non poſſūt: niſivſqꝫ ad litus vbi ip̄e deus t̓minū poſuit. ⁊ tētatio ſeculi mēſurā hꝫ. ꝙꝛ dominus noſter nō ꝑmittit nos tetarivltra id qͦd poſſumꝰ ferre. Eſto ⁊ tuarida terra ſitiens gr̄am dei Nō enīꝑmittit fluctus maris oꝑire qͦs ẜuat.Ca¶ſ Deinde hortatur populum deiad penitētie ſoſpitatē dicens Tenite adoremus. cū fidei deuotiōe ⁊ corꝑis flexiōe l ⁊ ꝓcedamꝰ. Nic. hūilit̓adorādo l. ⁊ ploremus. pctā nr̄a confitē do Lāte deū qui fecit nos.) ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuāl qꝛ ip̄e ē dn̄sdeus nr̄. Idās ſe nobis ꝑ ſua incarnationē Hu Et nos populus paſcueeius. ſqꝛ ip̄e nos ſuo qͦtidie corꝑe paſcit ⁊ ſāguīe l ⁊ oues manus eius. ICaſOues ſignāt cordis ſimplicitatequā hr̄e ꝯſtat populū. qui paſtori ſuochr̄o māſueta pietate cōſentit Deinde alloquit̉ dn̄s ſaluator iudeos neparentū ſuoꝝ obſtinationibus imitatis. a requie domī reddant̉ alieni Unde dicit Nic Hodie. . i. in tꝑe gr̄eqͦd vocat̉ dies Iilxͣ illd̓ ad roma. xiij.Nox p̄ceſſit dies aūt appropīquauit.Ubi ꝑ nocte intelligit̉ vetus teſtam̄tū. ꝑ dieꝫ: nouū. (ſi voceꝫ eius audieritis. Iſi ꝓ qꝛ audiſtis (nolite obdurare corda vr̄a Ilegeꝫ euāgelicam repellendo Obduratio eī cordis humani īmalo nō ꝓuenit pͥmo ex ꝑte d̓i: ſed exꝑte liberi arbitrij hoīs a deo ſe auertentis Et id̓o deus ꝯn̄r retrahit gratiā ſuā cor mollificātem: ⁊ ſic in infidelitate ⁊ ī malo obdurat̉ Cōſequēt̉ad ꝓpoſitū adducit̉ exempluꝫ de illisqui territi ꝟbis exploratoꝝ rebelles